“Hiçbir şey yapmadan oturan insanların aslında devasa yükler taşıdığından şüphelenirdim”
İstanbul biraz daha güzel olsaydı bir rüyaya dönüşecekti ve sadece rüyalarda yaşayabilenler barınacaktı içinde.
hayatla aram hoş değil. her şey rahatsız ediyor beni. sebep? bizatihi rahatsız edenlerin kendisi. ne demek istediğimi bazen kendim bile anlamıyorum. insanlarla aram açık.
Mutlu olmak bu mutluluğu başkalarına da iletmek ne denli kolaydı! insan her zaman böyle yaşamalı, yaşam hep böyle tatlı geçmeliydi. ama olmuyordu işte. mutluluğun hemen yanında,yürekleri dağlayan,insan yaşamını allak bullak eden bir de mutsuzluk bulunuyordu.