“Herşeyin bir bedeli vardır”
Ama en çok bedeli sen ödettin bana.
Gözyaşlarımın kaç gece ettiğini bilir misin?
Kalbimdeki tuz buz olan parçaları,
Tekrardan birleştirebilirmisin?
Denizin çimene sevdalanması bu.
İmkansızlık var içinde ama olmayacağını bile bile Rabbime ettiğim duaları bilir misin?
Şayet bilseydin, bilseydin sevdamı.
Sende aşık olurdun o Çimen gözlerine,
Sende hayat bulurdun o güzel gülüşlerinde,
Sende geceleri kendine haram ederdin veya kendini harap?
Ne uyku kaldı ne ilaç.
Günah diye sana bakmamaya çalıştığımı bilir misin?
Hayallerimi seninle süslediğimi bilir misin?
Senden vazgeçmeye çalıştığım ancak günden güne sensiz olamayacağımı anladığımdaki çaresizliğimi bilir misin?
Herkes bakmaya doyamazken, bakmaya kıyamadığımı bilir misin?
Karşıma o gün geçip, başka birini sevdiğini öğrendiğimdeki o yutkunuşumu en son ölen annem için olduğunu bilir misin?
Bilir misin denizin çimene yenildiğini.
Gördünmü sen hiç balığın susuz yaşayabildiğini? Nefes almak deyince aklıma bile senin geldiğini? Haberin varmı kalbimdeki yerinden? Sana nasibim diyemeyecek kadar biçare olduğumdan?
Ellerini değil, gözlerini istedidiğimi bilir misin?
Ey yâr dua gibi olduğundan, kalbime huzur verdiğinden haberin oldumu hiç?
Kuşlarda mı söylemedi sana?
Oysa söylesede sen dinlemezdin dimi?
Tıpkı bana bakıp beni görmediğin gibi.
Tıpkı bana bakıp, beni hissedemediğin gibi.