"Bir, iki, üç, dört..." diye fısıldayarak saymaya başladım. Karun hiç ayağa kalkmayınca gözlerim dolu dolu gülümsedim. On üçe kadar sayacağımı tahmin ettiği için içinden sayarak beni bekliyordu. On üçe olan takıntımı artık biliyordu.
"Bekle," diye onu durdurdu. Sağındayken yürüyüp Karun'un sol tarafına geçti ve başını kaldırıp ona baktı. "Artık gidebiliriz."
"Soluma geçince ne oluyor?"
Bige bir gizemin kapılarını onun için aralar gibi dibine kadar girip kısık bir sesle konuştu. "Solda kalbin var."