Kitap Okumayı Sevmeyenlerin Gitmek İsteyeceği Tek KütüphaneHayat ve İnsan
Son zamanlarda okuduğum en iyi kitaptı diyebilirim. Yazar Matt Haig en büyük pişmanlıkların bile tatlı bir anıya dönüşebileceğine okuyucuyu ikna ediyor. Araf metaforunu kullanarak, bir yandan da çoklu evren ve sicim teorisine değinerek yaşadığımız hayatın bizim için en uygun hayat olduğunu, bunu farketmek için bazen tüm olasılıkları değerlendirmek ve olduğumuz zamanın kıymetini bilmemiz gerektiğini öğütlüyor. Kitabının birçok yerinde karakteriyle birlikte yarattığı mottosunu da tekrar etmekten çekinmiyor, "Hayatı anlamak zorunda değilsin. Yaşaman yeterli."
Not: Bu kitabın son dönemde artan bunalım, depresyon, intihar eğilimi gösteren insanların eline geçmesi durumunda, birçok üzücü olayın değişeceğine inanıyorum. Siz kimlere önereceğinizi biliyorsunuz 
Gece Yarısı Kütüphanesi 
Matt Haig
Reklam
Çavdar Tarlasında Çocuklar mı? Nerede?-Jerome_David_Salinger608.jpg)
Eveet, birçok kişiden duyduğum, övülmekten bir hal olmuş bu kitaptan beklediğim etkiyi ne yazık ki bulamadım. Okumaktan sıkıldım hatta zorla bitirdim diyebilirim. Sonunda beni içine alacak bir hareket bekledim ancak o da olmadı. Sanki bir ergenin ağzından anlatılan kitap, çoğu incelemede yazıldığının aksine dışlanmışlık, varoluşçuluk ve öz benliği bulma çabası gibi figürler içermez bence(!). Bu tarz incelemeler yapan okurları hiç mi hiç anlamadım. Sayın okurlar, eğer bir varoluşçuluk çabası görmek istiyorsanız, bu ergen kitabını değil de Nora A Doll's House oyununu okuyabilirsiniz :)
Benim masum, her şeyden habersiz çocukluk günlerim bu seri. İlk sayfadan doldu gözler tabii. Zaman döndürgeci, Üç Büyücü Turnuvası ve tüm flashbackler harikaydı. Keşke tiyatro şeklinde yazılmasaydı çünkü tek cümlelik diyalogların çoğu hissizdi ve bana yetmedi. Daha fazla şey duymak, daha fazla o dünyanın içinde kalmak istedim galiba(yine). Rowling biraz daha karakterin duygularını bize betimleseydi ya da biraz daha ayrıntı ekleyip bizi Hogwarts'da azıcık daha gezdirseydi mükemmel olurdu. Her sayfasında özledim Büyücü Dünyasını, Diagon Yolu'nu.
Sonuç olarak eşsiz seriye eşsiz bir parça daha eklenmiş oldu. Keşke filmi yapsalar diye kendi kendime saatlerce söylendim ama sanırım tiyatro olarak kalması istenmiş. Üzücü:(
Fantastik aşığı biri olan, en ufak bir yaratıcılıktan etkilenen ben bu kitaptan istediğim ışığı bulamadım. İngiltere'nin ve birçok batı Avrupa ülkesini kültürü olan(!) cadı avlama efsanelerinden faydalanıp yazılmış bir kitap. Ama bu kadar mı tatsız olur.
Normalde bu tarz efsanevi ve akıllarda yer etmiş maceralara bayılsam da toplasan iki yerde heyecan verebildi bana bu eser.
Fikir klasik ama kurgu kötü. Halbuki klasiği severdim ben...
İlk önce dizisini izlediğim için çok pişmanım. Ön yargıyla başlamıştım ama diziyle kitabın alakası yok bunu baştan söyleyeyim. Her zaman düşündüğüm ve söylediğim gibi kitaplar dizisinden on adım öndedir. Dizisini beğenmediğim kadar kitabı çok sevdim.
Dizinin aksine okuyucuya istediği duyguyu ve olay akışını vadediyor. Bilim kurgunun hızını alamadığı kitaplardan ve buna bayıldım. Kesinlikle okuyun!
-spoiler-?
Bellamy ve Clarke shipleyenler ve kitaptan haberleri olmayanlar için harika bir alternatif dünya:)
Not: Ne kadar çok dizi dedim ben
Reklam
Reklam