Ebru
@readwithebru
royalty.
Tıp Fakültesi
63 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu sayıda ana konumuz Sadri Alışık ve yapıtlarıydı. Türk sinema kültürüne pek sahip olmayan biri olarak, sayıyı ilk aldığımda bazı çekincelerim vardı. Acaba ilgimi çekecek mi? Ya bilgisizliğim yüzünden sayı beni kendi içine çekmezse?
Hiç de beklediğim gibi olmadı. Önce Sadri Alışık’ın hayatını öğrendim, sonra da yapıtlarını ve tabii ki Turist Ömer’i. Sayı bu açıdan çok güzeldi, kendisi hakkında herhangi bir bilgisi olmayan kişilere bile bilgiler kazandırıyor ve yabancılık çekmememizi sağlıyordu. Bunun biraz da yazarların kaleminin etkisiyle olduğunu düşünüyorum.
Sayının öykü kısımlarına geçince, aşırı etkilendiğim iki öykü oldu. Tuhaf Görünümlü Adam hikayesi, çeviri bir hikaye olmasına rağmen aklımda Kurtuluş Savaşı öykülerini canlandırdı. Öykünün sonuna geldiğimde yaşadığım burukluk, kendi vatanımız için feda edilmiş binlerce canı düşünmeme ve tekrar anmama sebep oldu.
Bardak Mısır öyküsüne gelince, yazarın anlatmak istediği mesajı o kadar güzel ve duygusal şekilde okudum ki… Her çocuk keşke aynı şansa sahip olabilse. Keşke her çocuk, çocukluğunu yaşayabilse. Derinden etkilendiğim bir hikayeydi. Bu yüzden incelememde özellikle bu iki hikayeye yer vermek istedim.
Geri kalan yazılar da kesinlikle çok güzeldi, ekibin ellerine sağlık.
Kitap, isminin hakkını sonuna kadar veren ve kitabı bitirince, “Vay be, gerçekten de dağ aslında benmişim,” dedirten bir eserdi.
Okumaya başladığınız andaki kişi ile bitirince olduğunuz kişi kesinlikle bir olmuyor. İllaki hayatınızın bir noktasına el uzatıyor. Anlatım şekli olarak üstü kapalı olaylar üzerine tavsiyeler verirken, o üstü kapalılık vasıtasıyla hayatınızdaki sorunu yorumlayabiliyorsunuz. Bu açıdan herkesin hayatının bir noktasında dokunabilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitabın iyi yönleri hariç beğenmediğim kısımlar da oldu mu? Maalesef. Başlarda üstte yazdığım gibi hissettim, hatta uzunca bir süre böyle düşünerek devam ettim kitaba ancak bir noktadan sonra kitap kendi kendini tekrar ediyor gibiydi. Farklı cümlelerle genel olarak anlatım döngüye girmişti. Yine de anlatılanların gerçekten hayatıma dokunması bu noktayı görmezden gelmemi sağladı.
İçerik bakımından gerçekten beğensem de çeviri eser olduğu için bi noktadan sonra, “Lütfen ara sıra virgül tuşuna basın!” diye isyan ettiğim zamanlar oldu. Noktalama işaretinde ve yazım çevirilerinde hafif eksiklikler hissettiren bir kitaptı. Umarım ki sonraki basımlarda özne yüklemden çok uzakta kaldığında virgül kullanılabileceği bilincine varılır…
Kitabın üç kelimeyle dili: yorgun, sakin, dağınık.
Okuyacaklar açısından belki heves kırıcı, belki de ilgi çekici olabilecek yorumumun tamamiyle kendi düşüncelerim olduğunu en baştan belirtmek istiyorum. Başta büyük bir hevesle okumaya başladığım kitapta, anne-kız ilişkilerinin daha baskın olacağını düşünerek, hayati dersler alabileceğim ümidimden hiçbirini bulamadım desem yeridir. Anne-kız ilişkisi vardı evet, ama orada o sevginin manevi hazzını hiç alamadım, sanki günlük olayları anlatır gibi bir anlatımı vardı duygular açısından.
Olaylar çok dağınıktı, geçmiş-günümüz anlatımı olarak ilerlemesini geçtim, geçmişten en az 4 farklı zaman kitabın içine düzenli bir sırayla değil de dağınık bir sırayla gidiyordu. Kitaptaki olaylara bakınca okurken bir noktadan sonra artık bitsin diye okur oldum. Ortada olay yoktu çünkü, kitabın enerjisi yoktu. Her sayfada farklı bir zaman dilimini okuyordunuz.
Kitabın tek artısı birkaç genel kültür sayılabilecek bilgi vermesi oldu kendi adıma. Freud ve kızı Anna, X-ışınlarının keşfi gibi konuların anlatımı da vardı. Tabii geçmişte okumadan önceki kendimi karşıma alsam, sana daha fazla edinimler kazandıracak kitap oku derdim kesinlikle. Olayların dağınıklığı ve aslında bi giriş-gelişme-sonuç bağlamının kurulamaması kitaptan beni uzaklaştırdı maalesef.
Kitabın konusu temel olarak arka kapakta yazıyor olsa da ben inceleme olarak kitabın evrenine değineceğim. Öncelikle eğer 1800’leri, baloları, sosyetik insanların ve o dönemin elbiselerinin havada uçuştuğu tarzda romanları veya filmleri/dizileri seviyorsanız beğenebileceğinizi düşünüyorum. Okurken sık sık Bridgerton aklıma gelmedi değil, anımsatmalar vardı desem yalan olmaz.
Kitap ikiye bölünmüş şekilde ilerliyor: Gündüz hayatı ve ana karakterin uyuduktan sonra kafasında dönen şiirsel anlatılar. Gündüz hayatındaki anlatılar gayet anlaşılır ve güzel bir olay örtüsüyle ilerliyordu. Ancak şiirlerin olay örgüsünü pek çözemedim açıkçası, evet çok güzel ve üzerine düşündüren şiirler vardı fakat bir olay örgüsü, anlatı düzeni yok gibiydi. Neyi anlatmak istediği net değildi.
Sonla alakalı!!! Olayların sonunda herkesin kendi iç güzelliğine göre bir hayata sahip olması aslında güzel bir mesaj olmuş, kitaptan alabileceğiniz bir mesajı soracak olursanız kesinlikle şunu derim: Herkes ettiğini bulur, aşırı sosyetik camialarda bile.
Okur kitabı değil, kitap okurunu seçiyor.Edebiyat
Okuduğunu anlayabilen nadir kişilere hitap eden bir kitap. Dili günümüz türkçesi gibi basit bir dil kullanmak yerine edebiyatın derinliklerine girilerek yazılmış. İçerik bakımından okumaya alışık