“Aklım ancak onu kaybetmemeyi başarırsam işe yarar. Kalbim ancak onun kırılmamasını sağlayabilirsem işe yarar.”
Kai: Ah tatlım, ben zaten boğuluyorum. Ve seni içime çekmeme izin vermen için sana yalvarıyorum.
Paedyn: Hiç yalvarmadığını sanıyordum?
Kai: Konu sen olunca buna alışıyorum.
Reklam
Paedyn: Biraz acele eder misin?
Kai: Ne yani, gidecek daha iyi bir yerin mi var?
Paedyn: Evet. Senin kucağın dışında bir yer.
Paedyn : Bu daha ne kadar sürecek?
Kai : Beni öldürme arzun yatışana kadar.”
Paedyn : Anlaşılan sonsuza dek bağlı kalacağım.
Paedyn: Sıradan’ın teki için çok fazla önlem alıyor gibisin.
Kai: Sanırım ikimiz de sana dair hiçbir şeyin sıradan olmadığını biliyoruz.
Nihayet gözlerini gözlerime çeviren Kai başını hafifçe iki yana salladı. "Ruhun bana tanıdık geliyor. Bana her şeyin farklı olabileceğini hatırlatıyorsun. Bence başka bir hayatta Ava büyüyüp senin gibi biri olabilirdi."
Kendimi gülmeye zorladım. "Ne yani, onun bir suçlu olmasını mı istiyordun?"
"Hayır," diye mırıldandı. "Onun zorlu biri olmasını istedim. Pervasızca cesur. Bir gücü olmamasına rağmen güçlü."
Gözlerimi ona dikip her sözcüğü zihnimin süzgecinden geçirdim.
"Ben bunların hiçbiri değilim," diye fisıldadım Elimi bırakıp nazik parmaklarıyla çenemin altını okşadı ve yüzümü kendisine doğru kaldırdı. "Sen bunlardan çok daha fazlasısın."
"Beni gözünde büyütüyorsun."
"Hayır, seni sadece görüyorum."
Reklam
Reklam