İvan o gün bugündür yaşıyor, halk da onun ülkesine akın ediyormuş. Kardeşleri de yanına gelmiş ve onlara da bakıyormuş. Birisi gelip de:
Besle bizi, derse:
Olur tabii. Kalın. Bizde her şey bol, diyormuş.
"Fakat ülkesinde bir gelenek varmış ki eli
nasırlı olan sofraya oturuyor, olmayansa artıkları
yiyormus."