a
@reginamutata
1 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Ve koğuşun demirparmaklıklı pencerelerinden, parmaklıklarla parsellenmiş bir avuç gökyüzü görünüyordu. Sadece gökyüzü, dümdüz, bomboş bir avuç gökyüzü...
Kürekleri donup kalmıştı havada.Kendiliğinden ağır ağır kayıyordu sandal.Sular damlıyordu küreklerden.
Süzülen bir damla.
Süzülen damlada idam istenen bir genç, ranzasına oturmuş,saat gecenin üçünde tek başına satranç oynuyordu.Beş metrekarelik bir odada altı kişiydiler. O genci, bir akşam yüzü gözü kan içinde, ayakları patlamış olarak getirmişlerdi.İki hafta ayaklarının üstüne basamamıştı çocuk. Kendisi öğretmişti ona satrancı.Bir gece uyandığı zaman onu,ranzasında tek başına satranç oynarken görmüştü.Tavana gömülü demir bir kafesin arkasında sönük bir ampul yanıyordu.Ampulü kırıp intihar etmemeleri için bir tedbirdi o demir kafes.Yattığı yerden sormuştu:
- Ne yapıyorsun? - diye.
Genç, dalgın bir sesle,
- Yine siyahlar yendi - demişti - Oysa ben beyazları tutuyordum.
Sular süzülüyordu küreklerden. Bir volkan patladı adamın yüreğinde..