başucumda çürüyor neyim varsa;
defter, kitap ve her gün körelen bir bıçak ve ben,
daha ne olayım,
ne olmak kaldı;
bir yokuşun en dik yeri olduktan sonra.
Eskisi kadar konuşasım yok.
Ne hissettiğimden bahsedesim yok.
Hiç kimseyi merak etmiyorum, hiçbir hararetli konuşmayı dinleyemiyorum, hiçbir şey ilgimi çekmiyor.
Kendimle yalnız kalmak iyi gelecek ama kendimi de bulamıyorum..
