Ömer Faruk Aktaş

Ona bir kapı, bir pencere açmalıyım. Ne çocukluğunda ne etrafında yani mahallesinde, okulunda, kentinde sonra işinde arkadaşlarında görmediği öğrenmediği bir ufuk. Enginlerin bir başka muhtevaya bürüneceği, rüyaların bile değişeceği..
Alıntı
Neden ben pencere açan konumdayım? Pencereleri olsun, ben sadece o pencerenin manzarasına ‘ şöyle bakarsan şunu görürsün’ desem olmaz mı? Gül bahçesinde yetişen bir gül ile yola çıkmak varken neden takılıp kalıyoruz?