Berhodan Kara
@resistablack
Yaşıyorum sadece.
Instagram: instagram.com/berhodankara
Öğrenci
Hacettepe Üniversitesi
Ankara
11 Ekim 1998
133 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Şükrü Erbaş şiirlerinde kendimi bulan bir insanım. Aşklarından bahsederken sanki bu çağın bireyciliğine bir isyanı dile getiriyor. Evet üstadım o eski sevdalar yaşanmıyor artık.
Toplum ve birey şiirleri tartışmasında ikisini de şiirinde toplamayı başarabilen bir yazardır Şükrü Erbaş, fakat düş kırıklığı sürekli göze çarpıyor. Şiirleri insanın yüreğine dokunuyor. Dedim ya kendinizi bulacağınız çok dize var diye. Ben kendimi buluyorum. Sığınma ihtiyacı gördüğü sevgilinin bencilliği bence bu çağın acı bir gerçeği olarak karşımıza çıkıyor. Bir çoğumuz bunu hissetmiyor muyuz? İlişkilerin yararcılığı masumluğunu öldürmüştür...
Bir çoğumuzun Tanpınar'da fark etmediğimiz şair yönü aslında kendini gördüğü kimliktir. Yani yazar kendisini her şeyden önce bir şair olarak tanımlamaktadır. Şiirlerinde büyük bir zaman ve emek harcayarak yazdığı dizeler derin anlamlar taşımaktadır. Tanpınar'ın eserlerinde sürekli gördüğümüz zaman, rüya, bilinç gibi kavramlar şiirlerinde de kendisini yoğun bir şekilde göstermektedir. Yoğun anlamı sayesinde severek okuduğum bir eser oldu. Şiir eğer bireysel ise böyle derin olmalı diye düşünüyorum.
Sürü bir toplumun anatomisi çıplak bir şekilde resmeden bir film. Manzaralar ve karakterler döneme ve mekanlara ışık tutmaktadır. Bir geleneğin takipçisi olan Hamo karakteri öfkeli inatçı haliyle Berivan ve Şivan'ın aşklarına engel olmaktadır. Hikaye basit bir aşk hikayesi değildir. Geleneksel değerlerin eleştirisi, değişen feodalizmin bireylere etkisi gibi konulara değinilmiştir. Yılmaz Güney'in cezaevinde yazdığı senaryosu Zeki Ökten'in yönetmenliği ile dünya çapında önemli bir filme dönüşüyor. Fakat bizde hala değeri anlaşılamamış bir çok eserden biridir.
Yılmaz Güney eserleri kalıplaşmış yargıları yıkan ve toplumu toplumcu gerçeklik ile ele alan bir yapıdadır. Onun en önemli eserlerinden olan "Arkadaş" olay örgüsünden ziyade bize manzaraları olgular ile açıklamaya çalışıyor. Eser insanı kendisine bağlamakla kalmıyor düşündürüyor. Özellikle Cemil karakteri yozlaşmanın bir tipi olarak karşımıza çıkıyor. Ama Yılmaz Güney imzası Cemil gibi tiplerde de farkını ortaya koymaktadır. Cemil zenginliği kendine amaç edinmiş ve buna ulaşmış bir tiptir. Yıllar sonra eski dostu şapkalı Âzem ile karşılaşması onu bir düşünme süreci ile karşı karşıya bırakacaktır. Fakat bu iki arkadaş artık bir çelişkinin ürünüdür. Hikayeden anlam çıkarmak tamamen size aittir iyi okumalar dilerim.
Avrupa'da Reformun şafağında ortaya çıkan Desiderius Erasmus birçok çalışmasında çağdaşları gibi dini ve siyasi kurumları hicvetmiştir. Erasmus (kendisi aynı zamanda rahip ve teolog) manastırda büyümesinin etkisiyle Yunanca ve Latince'ye hakimdi bu eseri dahil birçok eserinde bu dilde çıkarılan eserlerden alıntıların yapıldığı görülmektedir.
Gelelim Deliliğe Övgü eserine; eseri çağdaşı Thomas Moore'a ithaf etmiştir. Hatta ithaf mektubunda soy ismiyle alay ediyor. (mõrós Grekçe'de budala demek) Türkçeye deliliğe övgü olarak çevrilse de ismi tartışmalı, orijinal ismi "Encomium Moriae" kimi zaman "Budalılığa Övgü" olarak da geçmektedir. Eserde alaycı bir dille Lutherciler, Katolik Kilisesi, Krallar ve Tüccarlar eleştirmektedir. Budalalığı konuşturan Erasmus aslında bir düalizmin içindedir. Yer yer sert olan dili genelde doğruları söylediği için hoş görülür.
Son olarak Erasmus bu ve daha birçok eseriyle Reform hareketlerine zemin hazırlamıştır.
