Neziha

HAVA Karayel'den Yıldız'a döndü Dalgalar renksiz, köpüksüz Güneş de doğmadan söndü Yorgun martılar artık öksüz
İSKELENİN UCU Yorganı sıyrılmış yatağımızdı deniz Serinlikte kavuşunca ılık bedenlerimiz Dalgalar hafifçe örttü omuzlarımızı Batabilirdik artık güneşle birlikte biz
MEŞE FISILTILARI Meşeler fısıldaşıyorlardı onlardan duydum
İSKELESİZ O kıyıya şimdi dalga vururken O günden hiç iz kalmamışken yosun çürümüş martı üşümüşken denizimiz bizsiz kal mış ken- N eye yara r-- -?"