Hasta bir çocuğun dondurmaya bakması gibi.. biraz hüzünlü biraz ümitsiz.. oysa Sultan Mehmet'in İstanbul'a bakması gibi bakmak isterdim sana.. kendinden emin kararlı.. neyse ki ne sen İstanbulsun ne ben küçük bi çocuk..
'Niye bazıları ağzına geleni söyleyip rahat uyku uyurken, içine atan, sessizliğe gömülüp kendi dehlizlerinin karanlığında yapayalnız kabuslar görmeyi seçmiştir? Anlatmazlar ki bilesiniz…'