Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tolstoy’un ölmeden önceki son konuşması:
İnsanlar acıyla büyür. Yaşam, bedende değil ruhtadır. Ölüm yanlızca bedenden kurtuluştur. Zihninizde neyin bedensel olmadığını ayıklayın. Gelecek için endişe etmeyin, çünkü gelecek diye bir şey yoktur. Sadece şimdi vardır. Onun için yaşayın.
Ah, tesadüfen elim onun eline dokununca, ayaklarımız istemeden masanın altında birbirine değince, nasıl da damarlarım çekiliyor! Ateşten kaçar gibi irkiliyorum, sonra da gizli bir güç beni yine ona doğru çekiyor. Bütün duyularım birbirine karışıyor..
“Bırak.
Ne olacaksa oluyor zaten.
Engel olamıyorsun,
Tahmin edemiyorsun.
Seçim yapamıyorsun.
Herkesin haklı sebepleri oluyor, her şeyin sonunda.
Çünkü ile başlayan cümleler kuruyorlar sana.
Alışıyorsun…
Hatta aldırmıyorsun.”
Günler geçiyor, her sabah aynı acıyla devam edemem.
Uyumak için gözlerimi kapatıp öldüğümü hayal edemem.
Cüzdandaki paralara bakıp halime şükredemem.
Kimseye hak etmediği bir değer biçemem.
Hak ettiklerini isteme benden.
Kaybettiğimiz en güzel zamanları artık geri veremem.
Saçımı böyle kabullenemem.
Yapmak istediklerim var hep, utancımı yenemem.
Fazlasıyla uzaktayım, kimseyi kabul edemem.
Söyleyeceklerin neler?
Hepsini dinlerim, sonrasına söz veremem.
Beni unutmanı isteyemem.
Seni seviyorum, bunu unutmana izin veremem.
Hepsi soluyor gözümün önünde.
Geçiyor hissetmeden.
Gülüyor hissetmeden.
Saçımı bu şekilde kabul edemem.
Onların yüzlerini güldüremem.
Dünyayı degiştiremem belki.
Ama kendimi değiştiricem.
Tüm acı burada geçmişte biriken.
Bu kentte devam edemem hayata.
Bu karanlıkta ölemem.
Bu s*kik düzeninizi sevemem.
Bu saçma kurallara boyun eğemem.
Artık herhangi bir insana...
Bir köpekten fazla değer veremem.
Anla, sevemem.