drsbookstore
@rnihans
@drsbookstore_
Quot libros, quam breve tempus.
2 Şubat 1981
344 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Q Departmanı serisinin ilk kitabı Hücre; detaylarla örülmüş derinlikli kurgusu, sahnelerin zihinde canlanmasını sağlayan yalın ve etkileyici anlatımı, dikkat çekici karakterleri ve geçmiş ile
Ama oldu mu şimdi? Bu inceleme bitmek bilmaz kitap listeme bir yenisini ekledi😅. Emeğinize sağlık.
Öncelikle şunda anlaşalım, kitap yalnızlığı gerçekten hissettiren bir kitap. Şu günlerimde, yani arkadaşlarımın (dostlarımın) samimiyetinden bile şüphe duyduğum günlerde okumak beni ekstra üzdü, ekstra etkiledi. Fakat sorun yok; insanlar gelip geçicidir.
Hangi cümlenin kendi yaşantısına, hangi cümlenin hayal dünyasına ait olduğunu ve hangi cümlenin bizim yorumumuza bırakıldığını anlamakta biraz güçlük çektim, yalan yok. Fakat genel olarak kendimden bir şeyler görerek okuduğum için bu kısmı göz ardı ettim. 5 puan vermemin tek nedeni: "Yalnızlık" kelimesini aaaşşşııırrrııı kullanmış olması. Kitap anlatı türünde, romanmış gibi yaklaşamam elbette; fakat aynı kelimeyi bu kadar kullanmak yerine betimlemelere başvursaydı iyi olmaz mıydı diye düşündüm.
Söyleyecek başka sözüm yok; kitabı tavsiye ettiği için 
Beyza 'ya teşekkür ederim, güzel bir eserdi.
Ufacık bir ekleme yapayım Yazar bu kitabı yazdığında 83 yaşındaydı. İki engelli oğlu, eşi ve arkadaşları ölmüştü. Yani yalnızlığın kendisiydi.Gençliğinde oldukça aktif bir sosyal hayatı olduğunu da düşünürsek. Ama zaten tüm kitapları da yalnızlık, yaşlılık, ölüm ve kayıp üzerine. Her kitabın bir okunma yaşı olduğuna inanıyorum ve sanırım Fournier, benim gibi 40 yaş ve üzeri olanlar için biraz daha anlamlı olabilir. Yani yapmayın yahu, gençken okunmaz bu yazar. İnsanı depresyona sokar😂
okuduğum güne geri döndüm ve depresif hava tekrardan sardı beni diyebilirim 😅 bu kitabından sonra başka kitabını okumaya cesaret edemedim, ileride yani biraz daha yaş aldıktan sonra okumayı düşünmeliyim o hâlde.
Maskeler, Dikenler ve Bir Kirpinin Yeniden Doğuşu
Bazı kitaplar vardır, sadece hikaye anlatmaz, size tutulan bir ayna gibidirler. Muriel Barbery’nin Kirpinin Zarafeti’ni bitirdiğimde, elimde sadece bir roman değil, kendi hayatımın
Dikenleri indirmek zor. Yaralanma ihtimali her daim var çünkü. Kitabı okunacaklar listemin çok uzaklarına itelemişim. Sayenizde biraz yaklaştı. Emeğinize sağlık.
ÜÇ DEYİNCE: BİİİİR, İKİİİ, ÜÇ!
Taş Kâğıt Makas on yıldır evli olan bir çiftin hikâyesidir. Çiftimiz her evlilik yıl dönümlerinde birbirlerine geleneksel hediyeler —kağıt, bakır, teneke— verirler. Ve her yıl kadın, kocasına ona
Hangi emojiyi bırakayım bilemedim. Ben okudum kitabı da incelemeyi de. Ama sanırım incelemeyi kitaptan daha çok beğendim😁.Emeğinize sağlık.
😊 Çok teşekkür ederim 🙏. Kitaba ✋yapmışsınız zaten, incelemeye de ✋ yapmış oldunuz 😄.
Hayat, ölüm var olduğu için bu kadar kıymetli.Psikoloji
Hani bazı kitaplar vardır, bittiğinde sanki biriyle çok derin bir sohbetten çıkmışsınız gibi hissedersiniz ya, bu kitap benim için tam olarak öyle bir deneyimdi. 
Irvin D. Yalom ’la ilk olarak 
Nietzsche Ağladığında
Hep okumak istediğim ama ağır gelmesinden çekindiğim bir kitap. Geçen hayatımı düşünmek yerine olmayan hayatlarda gezinmek daha kolay geliyor bana sanki. Ama incelemeniz bir cesaret vermedi değil. Kaleminize sağlık.
Öncelikle çok teşekkür ederim hocam.🙏🏼 Hiç öyle ağır gelecek bir kitap değil emin olabilirsiniz. Aksine rahatlatıcı bir etkisi var.