Daha önce çocuk yetiştirme, ebeveynlik üzerine birkaç okuma yapmış birini sıkacağını düşündüğüm yüzeysellikte bir kitap. Üslubu bana kitap değil de konuşma metni gibi hissettirdi. Kısa sloganik cümleler, şakacılık-sululuk arasında gelgitler. Temas edilecek konu öncesi, örnek bir aile dialogu verilerek sonra metinde kimler hatalı, neler farklı yapılabilirdi gibi bir şablon izlenmiş. Dialoglar da ilkokul temsili gibi yapay ve fazla kurgusal. Bu tarz kitaplarda güya satır aralarında "bahsettiğimiz yöntemler her zaman uygulanamayabilir, bizler de anneyiz canım robot değiliz" minvalinde ayıp olmasın diyerek bir iki yerde geçen cümleler muhakkak olur. Yine de kitabın tamamında yüceltilen ideal tavır uygulanırsa bir sihirli değnek gibi herşeyi çözer, küsler barışır, ayrılanlar kavuşur. Azıcık kontrolü kaybeder, stratejik olmazsan da sırf ve yalnız bu yüzden olaylar tırmanır. Hayır efendim bazen ne yaparsan yap o olay tırmanır. Kitabın tonu o kadar özgüvenli ve hayatın sırrını bulmuş gibiydi ki haklılık payı olan kısımlar bile gözümü tırmaladı. Yine de kime hangi cümle iyi gelir bilinmez, incelemelerde epey iyi yorum da okudum benim tecrübemin aksine. Ama bence yazarın iki üç videosunu izleyerek kitaptaki malumatın daha fazlasına ulaşabilirsiniz.
Spoiler varrrr
başladığım yerde benzer bir ruh haliyle bitirdim
üç kural etrafında dönen olayları anlatıyor,
yan karakterler de kendini merak ettiriyor
O iki elemanın (lenning ve ekürisi) ne ara nasıl öldüğünü kaçırdım kitap içerisinde yazdığını da hatırlamıyorum. Ya uzay boşluğunda bi gemide korsan robotlara esir düştüler, ya da robotlar bunları aralarına alıp maden ocağında ölesiye dövdüler…. herhalde
SUSAN BUNA Bİ AÇIKLAMA GETİREYDİNN YA
Reklam
Çuf Çuff! Puanım: 9 / 101000Kitap
Kara Kule yolculuğunda gizemlerin katlandığı, fantastik kurgunun post-apokaliptik bir dehşetle tam anlamıyla evlendiği o muazzam duraktayım. Çorak Topraklar, serinin temposunu ve epik dozunu zirveye çıkarıyor.
Jake’in o akıl almaz geri dönüşü ve aramıza katılan sadık Oy ile birlikte Ka-tet sonunda tamamlanıyor. Roland’ın o buz gibi, saplantılı kalbinin bu yeni ailesi için nasıl titrediğini görmek harikaydı. Gül bahçelerinin büyüleyici kokusundan, dünyanın çürüyen ve deliren yüzü olan tekinsiz Lud şehrine geçiş ise tam bir atmosfer şöleni. Kadim robot Shardik’ten insanlığın ürkütücü teknolojik kalıntılarına kadar her sayfa sürprizlerle dolu.
Ve tabii ki o final... İntihar etmeye programlanmış, bilmece meraklısı süper bilgisayar tren Mono Blaine’in içine bindiğimiz andan itibaren nabız kontrolü yapmak imkansızlaşıyor. King bizi öyle bir uçurumun kenarında bırakıyor ki, zaman kaybetmeden bir sonraki kapıdan geçmek şart oldu.
Tekerlek dönüyor ve Kule artık çok daha yakın!
Öhöhöhöm kitabı bitireli bayağı oldu ama burayı güncellemeyi unutmuşum efenimm..
Gelelim kitap hakkında düşüncelerimee kitaba başlarken bu tarzda bir şey okuyacağimı hiç düşünmemiştim açıkcası. İnsanların yerini alan,çoğu sektörde kullanılan robotların olması ve kitapta bunu güzel detaylarla insanların artık iş gücünde az olmasının mesaj olarak verilmesi çok güzeldii. Kolinin bir robot olduğu hatta jokey olması ama insanlar gibi olmak istemesi,karakterimizin bozulan (Humanoidi)Koliyi kendi bilgisiyle tekrar çalıştırması, bölümlerin kitapta ki karaktere göre ayrılması benim çok hoşuma gitti. Birdr sonunun öyle bitmesi biraz üzdü genel olarak yazar değişik bir konuyu ele almış ben beğendim.
Dəmir Daban=Dəmir Yumruq1000Kitap
Bizim Balaca Dünyamız
Səmimi olaq: çoxumuz elə bilirik ki, həyatda tamamilə azadıq, istədiyimizi edirik. Amma 
Jack London " 
Dəmir Daban "da elə bil üzümüzə soyuq su töküb oyadır bizi. Kitabdakı
Jack London " Dəmir Daban "da elə bil üzümüzə soyuq su töküb oyadır bizi. KitabdakıSıradan okurlar kaybolsun yoksa omuz atarım sizlere/yeraltı adamı1000Kitap
1000Kitap'taki o entel güruhun sayfalarca "varoluşçuluk, hiçlik, toplumsal yabancılaşma" diye gevelediği, süslü kelimelerle kafanızı ütülediği incelemeleri unutun. Ben size bu işin
Reklam
Reklam