Emre Güner
@roderigo
Software Engineer
Lisans
istanbul
81 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
10/10 değil daha fazlasını hakeden bir kitap.Kitabın başındaki o ruhu adeta çürümüş olan kahramanı kitap biterken adeta ruhen huzura kavuşmasını 6 saate sığdırabilmeyi çok iyi kaleme almış Stefan Zweig.
Kendimi, sayfalar öyle birer birer geçerken son sayfasında uyandırırken buldum dersem yanlış olmaz.Kahraman o içinde herkesten gizlice yaşadığı duygular o kadar etkiledi ki beni ne desem az gelir.Tabi kendi hayatımdan kopyalarda vardı sanki bazen o kahraman ben oldum.
Kesinlikle bir kaç yılda bir tekrar okunmalı ve gerçek mutluluğun ne olduğunu unutmamalıyız.
Kuzeyin o buz gibi, ıssız mi ıssız vahşi topraklarında başlayıp, güneyin sıcaklığına ve kalabalığına uzanan bir hayat hikayesi okudum Beyaz Diş’in gözünden.Kendi yaşadığı doğası mı daha vahşi, yoksa insanların bulunduğu yer mi diye düşündüm. “Biri için hayatın yolu ötekini yemekten, öteki için hayatın yolu yem olmaktan geçiyor.” sözleriyle anlatmış vahşi doğayı. Vahşi doğanın kanunu bu tam olarak. Peki insan oğlundan gördüğü vahşiliği takacak bir sıfat var mı? Doymak ve hayatını idame etmek doğanın kanunu fakat insanın hırsı, açgözlülüğü ve şiddet arzusunu doyurmak için katletmek var mi bunun bir adı? Bunu da “vahşi hayatta bir annenin yavrusuyla geçirdiği vakit kısadır; insanın egemenliğindeyse bazen daha kısa...” diyerek çok güzel bir şekilde anlatmıştır.
Beyaz dişe gelecek olursak sevgiyle buluşması geç oluyor. Sahiplerine göre şekil alması bunun birinci etkeni olarak karşımıza çıkıyor. Artık en son olarak kimseden göremediği ve hiç tanımadığı sevgiyi en son sahibinden fazlasıyla alıyor. Ve son olarak London’ın usta kalemi ile en ince ayrıntısına kadar nasıl sadık kalındığını da çok güzel anlatmış.
Tüm kitabı tek cümle ile söylemek gerekirse, insan olmasa dünya daha güzel olurmuş.
Bitmesini hiç istemediğim nadir kiralardan bir tanesi oldu benim için.Okurken hayata böyle hiç bakmadım deyip yeni bir sayfaya başlarken tekrar hayata hiç böyle bakmamıştım deyip şaşırmalarla geçip gitti bütün sayfalar, bir kere okuyup bırakacağınız bir kitap kesinlikle değil ve yanınızda sürekli bulundurup tekrar tekrar bakıp uygulanması gereken yerler olduğunu belirtebilirim.
Eksik kaldığını yerler bana göre vermesi olduğunu yöntemin örnekleri gibi geldi.Bunun dışında herkesin okumasını ve bu sayede çevresini daha iyi anlayacağını söyleyip noktayı koyabilirim.
Tam 1 ay sürdü kitabı bitirmem üniversiteden mezun olmamami denk geldi sürekli okuyamadım.Parça parça okuyarak bitti.Ve kitabın bütünlüğü kalmadı.
Buna rağmen çok çok güzeldi.Çünkü Dostoyevski yazarı ve yine insanın ruh derinliklerine müthiş inmiş kitapta.Aslınsa ben şunu anladım bi insan kimi severse onu unutamaz sadece unuttuğunu sanar ve en son yine ona gider 800 sayfada ben en çok bunu anladım ve çıkarcılık nasıl bişeymiş onuda gördüm.
Şiddetle okumanızı tavsiye ediyorum sayfa sayısı sizi yıldırmasın akıcı bir kitap :)
Yine dostoyevski ve yine yalnızlıkla başlayıp yine yalnızlıkla biten bir roman.
4 gece içerisinde tanışıp onu sevdiğini bi türlü söyleyemeyip dostu gibi görüyormuş gibi davranması ile başlayan geceler;sonunda dayanamayıp son gece içini açması ve karşılık bulmasıyla devam ediyor ve mutlu bir şekilde bitecek hissine kapıldım.Tabi sonradan kızın bana göre yapmış olduğu yanlış geliyor bunu bırakıp eski sevdiğine gitmesi ve hüsranla bitmesi..
