Ortadoğu’da tecavüze uğrayan kadınlar, genellikle aileleri tarafından terk edilirler, hatta bazen “namus cinayetlerine” kurban giderler. Ekonomik, siyasi ve cinsel baskıyı deneyimleyen erkekler, sonradan bunu psikolojik olarak telafi etmek için, aile bireyleri üzerinde şiddet eylemlerinde bulunmayı öğrenirler. Kızgınlıkları şeyleri ailelerinden çıkarmak, onların zalimlere meydan okumasından daha az risklidir. Ayrıca, toplum erkeklerin “namusunun”, onların kadınları ve
çocukları kontrol etme yeteneklerine bağlı olduğu varsayımını güçlendirmektedir. Bu olgu sadece İslam dünyasında değil, tüm dünyada yaygındır.