Unutkan vicdanını
Anılarla cezalandırarak,
Bana anlattın hikâyeyi
Benden önce olan her şeyi,
Sonra da, kapatıp ellerinle yüzünü,
Utanç ve korku içinde,
Gözyaşlarına boğuldun,
Öfkelenmiş, sarsılmış...
Her insanın anılarında, herkese değil, yalnızca dostlarına açtığı şeyler vardır. Bunun dışında dostlarına bile söylemediği yalnızca kendine, o da sır olarak açtığı şeyler de vardır. En sonunda da, insanın kendine bile açmaktan korktuğu şeyler vardır ve her dürüst insanda bu tip şeyler yeteri kadar birikir.
Gerçekten de bir şeyler söylemek istiyorsunuz ama korkudan en son söyleyeceğiniz sözü gizliyorsunuz, çünkü sizde onu söyleyecek cesaret yok, sizdeki yalnızca ödlekçe bir küstahlık.