“sen, ben ve silahım olamaz mıyız?
üçümüz bir arada yaşayamaz mıyız?”
Reklam
''Sen zambağı ve kuşu kendine akıl hocası belleyeceksin ve Tanrı'nın huzurunda kendini zambaktan ve kuştan daha fazla önemsemeyeceksin.''
Sonunda da yıprandı, rengi soldu, eskidi ve kayboldu tıpkı anılarında solduğu, kaybolduğu gibi.
Zerdüşt üzüldü ve yüreğine dedi ki: Beni anlamıyorlar; ben bu kulakların dinleyeceği ağız değilim.
Uyandım, dağlarda duman
Ovada sabahın tütsüsü
Deniz ürperiyor uzaktan
Koynunda güneşin gülü
Kanat kanat dağılsam
Unutmam kendi göğümü
Gelirsin bana sulardan
Yüzünde yosunların tülü
Yaşamak, seni seviyorum
Demenin başka türlüsü..
Reklam