Ne babamızın omzunda ağlayabildik
ne de annemiz üzülür diye derdimizi anlatabildik
bizi biz büyüttük
biz öldürdük...
Gömdük içimize ne varsa
anlaşılmasın diye bir de çiçek ektik üzerine;
Altı mezarlık, üstü bağ bahçe
anlatmadık yine de
Hikayenin sonunu biliyordum, canımın yanacağını da. Gene de seni yaşamak istedim. Bazen hikayenin sonunu bilmen onu tekrar okumayacağın anlamına gelmez.
