yaman
@ruhadamseref
Yazım kötü diye deftere değil buraya yazıyorum,
sizlik bi durum yok.
Samsun
95 okur puanı
Haziran 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklamı güzel yapılan basit bir kitap1000Kitap
Bir kitap okumaya başladığımda; beni içine çekmese bile elimden geldiğince bitirmeye gayret eden biriyimdir. Yarım bırakmak üzer beni ancak bu kitabı üçüncü hayatına geçiş yaptığı kısımda bıraktım. O kadar klişe ve basit ki artık bir sonraki hayatını zaten yaşayamayıp bi olumsuzluk çıkacağını hissediyorsunuz. Yılın kitabı seçilmiş bir de. Desenize ne kadar vasat bir yıl olmuş. Hayatımda iki kitabı yarım bıraktım. Bir Elif Şafak - Mahrem, İki de bu kitap. Tabi ki sevenleri vardır elbet ama benim kendi düşüncemi de güzel karşılarsınız umarım. Karşılamazsanız da önemli değil.
“En masum dedikleriniz bile şeytanlaşır”1000Kitap
Her eserini bayılarak okuduğum Sabahattin Ali’den; 1900’lü yılların başlarında yetim ve öksüz kalan Yusuf’un , yeni ailesi ile başladığı hayata tanıklık ediyoruz. Dönemin iğrenç sistemini, paraya köpeklik eden insanları (günümüz döneminde aynı) iliklerinize kadar hissederek işliyor. Son yüz sayfasını küfrede küfrede okuduğum, Şahinde denen kahpenin kendi hayatını rezil yaşanmasından ziyade öz kızını da kötü yola sevketmesiyle benim küfürlerin sonu kesilmedi. Özetle, gerçekten okurken beni üzdüğü, sevindirdiği ama en çokta küfrettirdiği güzel bir eser ve bu kadar yoğun hisleri yaşattıysa kaliteli bir eserdir.
Not: Burdan tüm Şahinde gibi kahpelerin,
Muazzez gibi sevipte iki fitne fesat düşünceye kanıp kötü yola düşenlerin …
Yazarın, çevresinden “Sen roman yazamazsın!” sözleri üzerine yazdığı kapı gibi cevap olan bir eserdir Dorian Gray’in Portresi. Güzelliğinin, gençliğinin sona ermemesini ve kendisi yerine portresinin yaşlanmasını dilemesi üzerine, kibrin pençesine düşmüş, yıllarını zevk ve günahlar içerisinde heba etmiş bir günahkar.
Bana göre kitabın sonunda verilmek istenen en büyük mesaj şudur ki :
“İnsanın vicdanını öldürmesi ile kendini öldürmesi arasında hiçbir fark yoktur.”
1915 yılında geçen bu güzel romanı herkesin okunmasını tavsiye ederim. 15 yaşında erkek çocuğun bir yandan hastalığıyla cebelleşirken yaşadığı zorluklara ve çocuk gözünden hastanenin,doktorların,acının ve bu çektiği zorlukları bir anneye nasıl yansıtmamaya çalışmasına eşlik ederken; (Çocuklarının felaketini iki kat şiddetle hisseden anneler,bu ıztıraplarını çocuklarına fazlasıyla iade ederler.)diğer yandan ise aşık olduğunu farketmesinin ardından düşünceler içinde kaybolup gitmesine eşlik ediyoruz. Benim için en vurucu ve akılda kalması gereken cümleler şunlardır:
“ Büyük bir hastalık geçirmeyenler, her şeyi anladıklarını iddia edemezler.”
“İki hasta kadar birbirine yakın hiç kimse yoktur.”
“Hasta olmayanlar bizi ne kadar az anlayacaklar.”
Bu güzel kitapla çok kötü bir dönemimde tanışmam şans eseri olmamalı. Veronika gibi benim de bu düşünceler içerisinde olduğum dönemde, bu kitabın kurtarılmama araç olduğunu rahatlıkla söyleyebilirim. Kitabı okurken, insanın kısıtlı bir zamanı kaldığını anladığında nasıl da hayatın tadını çıkardığını, insanlara, çevreye, her şeye bakış açısının değiştiğini görebilecek ve hissedebileceksiniz. Umarım aranızda yoktur ama siz de benim gibi bu kötü dönemden geçtiyseniz daha iyi anlayabilirsiniz. Bu güzel kitabın keyfini çıkarın. :)
