irem
@ruhefza__
Kendi sığınaklarımızda bir kurtuluş bekliyoruz
istanbul
7 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Yazarın okuduğum ilk kitabı bozkır çiçekleri oldu. Sade, yer yer vurucu cümlelerle bezeli. Olaylar ve zaman seri şekilde ilerliyor. Her bir karakterin içten içe nasıl da yalnız olduğunu ve kendi varoluş sancılarını, gerçekten ne istediklerini bulmaya çalışmalarını anlatıyor. Okurken ben karakterlerle pek bağ kuramadım, etik ahlaktan yoksunluklar, bunlarla ilgili karakter duygularına çok az yer verilmesi hoşuma gitmedi, o ruh hallerini, ne hissettiklerini daha detaylı okumak isterdim. Diyaloglar, duyguların geçişleri her şey çok hızlıydı ve bir şeyler eksik kaldı dedirtti. Belki başka bir kitabına şans verilebilir.
Reklam
Hayatımızda seçtiğimiz yollarda binlerce olasılık yatar, hangisine doğru gerçekten ‘biz’ istediğimiz için, hangisine hayatımıza temas edenlerin etkileriyle çıkıyoruz içten bilemiyoruz. Norayla bir konuda empati kurabiliyorum bazı şeyleri hobi olarak yaptığında mutluyken, iş haline getirip gelecek sorumlulukları tasavvur etmek insanı korkutuyor. Belki de yaşayacağı en iyi hayattı yaşadığı ama ben de seçtiklerim/seçmediklerim sonucu ilerde birçok şeyin nasıl olacağını görme fırsatı yakalamak isterdim illa yaşamak için değil, hangi yolu tercih edersem karşımda ne göreceğimi, sonuçlarına duyduğum merakı gidermek için. İhtimaldir ki çoğunu neden yapmadım diye hayıflanabilirdim ama hayatı kovalamayı bırakıp olana razı geldiğim için gördüklerimi kabullenir, bana verilen hayatta en azından yaşamımın geri kalanı için kendi benliğimle karar verdiğim yolda, etrafımdakilerin hayatına müspet yönde dokunarak ilerlemeyi tercih ederim.
İç dünyanızda belki de toz tutmuş düşüncelerin kapısını aralayıp içeri bakmanıza sebep olan, çok akıcı, keyif veren bir kitaptı.
