Bir eğitimci olarak sık sık tekrar ettiğim bir mesaj var: Lütfen çocukların yapamadıklarına değil, yapabildiklerine odaklanın. Hatalarını ve yanlışlarını değil, doğrularını ve güçlü yönlerini vurgulayın. Lütfen onlara cesaret verin. Her çocuk potansiyelini gerçekleştirme şansını hak eder.
Bence bütün mesele bu: Hayatta ait olduğun yeri bulmak. "Aslında herkes dâhidir. Bir balığı ağaca tırmanma yeteneğine göre değerlendirirseniz bütün hayatını aptal olduğuna inanarak geçirir" diyor Einstein.
"Ben seninle mutsuzluğa da varım," diyen Behzat Ç repliğindeki gibi "Ben bu yolda hüsrana da varım" diyenler olabilir. Bu da kişinin seçimidir elbette. Ancak bir şeyi bu kadar zorluyorsan hayatta ait olduğun yer başka bir yer olabilir.
Nietzsche şöyle buyuruyor
Mükemmel olanın nasıl oluştuğunu sormayız. Sihirli bor biçimde olmuş düşüncesinden haz alırız. Kimse sanatçının ortaya koyduğu çalışmanın nasıl oluştuğunu sorgulamaz. Gizemi sıradanlığa tercih ederiz. Birine Tanrı vergisi demek onunla yarışmaya gerek yok demektir.