11.
İçinden tren geçmeyen bir garın bütün terk edilmişliğiyle bakan gözler, morg soğukluğunda bir küfür ve aşkın enkazından sağ çıkarılmış bir sağlam kemik gibi hırçın bir kalp bıraksan da geride, biz seninle aynı yalnızlığın iki farklı lehçesiydik.
10.
Bir pencerenin önünde saatlerce oturdum bugün. Şehir sustu, insanlar geçti, gece derinleşti ama içimdeki eksiklik yerinden kıpırdamadı. Sonra bir cümlenin içinde kayboldum. Sen vardın içinde, biraz gece vardı, biraz da yetişemediğim şeyler.
9.
Bakakaldım peşinden. Ne gözümü alabildim, ne de göze alabildim, çünkü biliyorum ki, her tükeniş bir olasılığın ölümüdür. Ama şunu çok merak ettim konu sen olunca: Gökyüzünün sözcüğü bulutsa madem, gece niçin dönüşemiyor harfe, söylesene..?
8.
Sakın gözlerini devirip, "ne kaldı geriye" diye sorma. Farzet ki bir rüzgardım ve esip geçtim hayatından. Biliyorum çok birşey değil ama ne ararsan bir sevdanın içinde fazlasıyla bıraktım ardımda. Günahını ve sevabını içimde sakladığım şiirleri ise ateşe verdim, kusura bakma. Ama yine de, yani gelmiyorsa da içinden, beni güzel hatırla, çünkü bulunduğu yerde değil aslında hep düşlendiği yerdedir insan...
7.
Seni düşünmek bile yüreğimin kekelemesine yetiyordu, bilirsin. Oysa şimdi, içimde yaşayan ama artık bana ait hissettirmeyen, aynada gözlerimi kaçırdığım bir yabancısın sen. Ama yine de, kendi yolumda yürürken ruhunla karşılaşsam, sormak isterdim sana: Elimize batan kıymıklar kalbimize yürür mü sence ..?