Üçüncü Günce
Toplum nedir ki? İnsanların çoğulu mu? Bu toplum denilen şey somut olarak nerededir? Yine de her nasılsa, şiddetli, sert, korkutucu bir kavram olduğunu düşünerek yaşamıştım hep. Horiki öyle söyleyince, bir an "Toplum dediğin, sen olmayasın?" diyecek olduysam da onu kızdırmaktan çekinerek kendimi tuttum.
Sayfa 73
Toplum ne der!
Toplum değil, sensin bundan utanan.
Böyle şeyler yaparsan, sert olur tepkisi.
Toplum değil, sensin bunları yapan.
Çok geçmez, toplum siler seni.
Toplum değil, sensin beni silecek olan.
Reklam
İnsan ara sıra düşüncelerini öylesine güçlü duyar ki, onlar yakındaki bir kişinin beynine sıçrar, tıpkı bir kıvılcım gibi, diye düşündüm.
:)
O kıvılcım hiç eksik olmasın :)
Hayattaki sahneleri fikrin dış âleme bir yansıması olarak kabul edersek, ne müthiş bir azapta, ne dayanılmaz bir ateşte kaldığım anlaşılır.
Sayfa 13
Biliyorum :)
Dış âleme dahi yansıyamayacak bu fikirlerin azabı tasavvur bile edilemez.
Başımda ne sabit fikirler, kurcalayışlar, tırmalayışlar.
Evvelâ, daire, yuvarlak vehmine, kıskacına düştüm.
Dünya yuvarlak, güneş yuvarlak, ufuk çepeçevre yuvarlak, başım yuvarlak, bileğim yuvarlak, yuvarlak yuvarlak... Her şey, her madde, bir dairenin sınırı içinde... Hattâ üç köşe, dört köşe şekiller bile nihayet, dairenin bükülmüş, zedelenmiş ve zorlanmış istihâlelerinden başka bir şey değil... Maddenin madde olabilmesi için mutlaka bir dairenin hükmü altına girmesi lâzım...
Epeydir varlıktan yoksunum. Son derece huzurluyum. Olduğum kişiden beni ayıran hiçbir şey yok. Nefes aldığımı hissettim az önce, sanki yepyeni ya da uzun zamandır ertelenen bir eylemi yerine getirmiş gibiyim. Bilinçli olduğumun bilincine varmaya başladım. Yarın belki de kendime uyanırım.
Reklam