Binlerce kelime, onlarca hikâye var boğazımda düğümlenmiş. Susuyorum konuşmam gereken yerlerde; dilimi tutamıyorum ne zaman susmam gerekse. Anlatacak çok şeyim olsa da, emin değilim anlaşılmak istediğimden..
Anne babalara söylüyorum; çocuğunuzu uslu yapma ya çalışmayın. Ne çok uslu ne çok yaramaz olmalı. Onun hangi duyguları taşıdığını, ne yaparak o duyguları boşalttığını görmeye çalışın. Çocuğunuzu yaramaz ya da hareketli olarak düşünmeyin, o sadece duygularını boşaltıyor. [...] Burada önemli olan sağlıklı anne babanın onu görmesi, hangi duyguyla içindekini boşaltmaya çalıştığını anlayabilmesidir. Buna odaklanırsanız gerçeği görebilirsiniz.
Çocukluktan kazandığımız olumsuz duygular var. O duygular bu yaşımıza kadar olumsuz düşünmemize sebep oldu. Bize bunu öğretmediler ama artık biz kendimize olumlu düşünmeyi öğretmeliyiz. Beynimizdeki olumsuz duyguları, çocukluktaki o travmanın duygularını boşaltmalıyız ki olumlu düşüncelere yer açılsın.