Sabahat Gerdan
@sabhtgrdn
Şu anda okuduğu kitap
"O zaman, burada ve şu anda içtenlikle dans edelim ve içtenlikle yaşayalım. Geçmişe de geleceğe de bakmayalım. Her ânı tam bir an olarak dans gibi yaşayalım. Kimseyle rekabet etmemize
gerek yok ve varış noktasına da ihtiyaç yok. Dans ettiğin sürece, zaten bir yerlere varırsın."
"Bir tiyatro sahnesinde durduğunu düşün. Salon ışıkları yandığında, muhtemelen salonun en arka sırasını bile görebilirsin. Ama parlak bir spot ışığı altındaysan, ön sırayı bile göremezsin. Hayatlarımız ilgili de durum böyledir. Bütün hayatımıza cılız bir ışık tuttuğumuz için geçmişi ve geleceği görebiliriz. Ama kişi buraya ve şu ana
parlak bir spot ışığı tutarsa, artık geçmişi ya da geleceği göremez hale gelir."
"Yolculuğa çıkmak nasıl bir hedeftir? Diyelim ki Mısır'a yolculuk yapacaksın. Büyük Giza Piramidi'ne mümkün olduğunca etkin ve hızlı gidip en kısa yoldan doğrudan eve dönmeye mi çalışırdın? İşte bu "yolculuk" olmaz. Evinden dışarı adım attığın anda yolculuğa çıkmış olman gerekir ve hedeflediğin noktaya giderken aradan geçen her anın bir yolculuk olması gerekir. Elbette piramide varmanı engelleyebilecek durumlar olabilir ama bu senin bir yolculuğa çıkmadığın anlamına gelmez.
Dağa tırmanmanın amacı zirveye varmaksa, dağın zirvesine bir helikopterle gidip beş dakika kadar orada kaldıktan sonra yine helikopterle geri döndüğünde zirveye çıkmış olmanın bir anlamı olmaz. Tabii zirveye çıkamamışsan da, dağa tırmanma yolculuğun başarısız olmuş demektir. Ama hedef dağa tırmanmaksa ve sadece zirveye varmak değilse, bu durumda kişinin zirveye varıp varmaması önemli değildir."
"Hayat bir dizi andan oluşur ve kişi şu anda, geçmekte olan her ânın etrafinda dönerek dans ediyormuş gibi yaşar. Sonra durup çevresine baktığında "Bayağı bir yol kat etmişim" diye geldiği yerin farkına varır. Keman dansını yapmış olanlar arasında, o yola bağlı kalıp profesyonel müzisyen olan kişiler vardır. Avukatlık sınavı dansını yapmış olanlar arasında avukat olan kişiler vardır. Yazarlık dansını yapmış olanlar arasında yazar olan kişiler vardır. Elbette, insanlar tamamıyla farklı yerlere de varabilirler. Ama bu hayatların hiçbiri "yolda ilerlerken" bir sona ulaşmamıştır. İnsan burada ve şu anda ettiği dansla tatmin oluyorsa, bu yeterlidir.
Dans etmenin kendisi hedeftir ve kimse bu sayede bir yere varmakla ilgilenmez. Doğal olarak, insan dans etmiş olmanın sonucunda bir yere varabilir. Kişi dans etmekte olduğu için, aynı yerde kalmaz, hareket eder. Ama varılacak bir nokta da yoktur."
"Neden özel olmak gerekiyor? Muhtemelen kişi kendini olduğu gibi kabul edemediği için. İşte tam da bu yüzden iyi çocuk olmak fayda etmediğinde, kişi kocaman bir sıçramayla karşıt uca yani kötü çocuk olmaya geçer. Ama normal ve sıradan olmak gerçekten de kötü bir şey midir? Aşağı bir şey midir? Yoksa aslında herkes normal değil midir?
Normalliği reddetmenin nedeni, büyük ihtimalle normal olmayı beceriksiz olmakla bir tutman. Normal olmak beceriksiz olmak değildir. Kişinin üstünlüğünü sergilemesi gerekmez."