• 448 syf.
    ·9 günde·Beğendi·9/10
    Başlanğıcda, görəsən, bu dəfə necə bir hekayə ilə təəccübləndirəcək məni deyə düşünsəm də, yenə qələminin, təhkiyyəsinin ustalığı ilə sehrlədi məni Markez. Hər dəfə olduğu kimi. Florentina Arisa, Fermina Dasanın məhəbbət hekayəsi kimi başlayan əsər, Doktor Xuvenal Urbinanın səhnəyə çıxması ilə məhəbbət üçbucağı fonunda davam edir. Cavabsız qalan məhəbətinin ağrılarına dözməyə çalışan Florentino Arisanın zaman içində dəyişməsi, itirilmiş eşqinin əzabını başqa qadınlarda unutmağa çalışan şəhvət düşkünü bir tüfeyliyə çevrilməsini görürük. Bu, zaman- zaman acıma duyğusu, bəzənsə ikrah doğurur. Ancaq Florentino Arisa həqiqətən dəhşətli əzablar çəkir, hətta o dərəcə ki, bəzən eşqin əlamətləriylə vəbanın əlamətlərini bir-birinə bənzədib həyəcan təbili çalırlar. Bütün həyatı boyunca sevdiyi və başqa qadınlarda unutmağa çalışdığı ağrısını məktublara tökən, eşq şeirləri oxumaqla ovunan Florentino ümidini itirmir, bir gün mütləq öz sevgisinə qovuşacağına inanır. Hətta ömrünün son çağlarında olsa belə. Bu baxımdan Florentinanı V.Hüqonun Mariusuna bənzətdim bir az, lakin bir fərqlə, Marius daha saf, təmiz və ideal bir qəhrəman idi. Fermina Dasa Markezin bu günə qədər oxuduğum qadın obrazları içərisində ən idealı idi, məncə. Sədaqət rəmzi deyərdim, hətta! İlk gənclik çağında verdiyi ani bir qərar onun da həyatını dəyişdirir. Qismətinə həm sevgi, həm maraqlı günlər, həm də əzab düşür. Yenə də öz nəcibliyini, saflığını qoruya bilir sona qədər. Xuvenal Urbino Avropada təhsil almış, savadlı, həmin dövrün cəmiyyət qanunlarıyla yaşayan gənc bir həkimdir. Vətənə döndükdən sonra şəhərdə ətrafında gördüyü cəhalətlə, bütün xəstəliklərin, o cümlədən vəbanın qaynağı olan natəmizliklə, batil inanclarla, qeyri sanitar qaydalarla mübarizə aparır. Bu, ona çox da ucuz başa gəlmir, xüsusilə vəba günlərində. Çünki mühafizəkar insanların beyninə kök salmış batil inancları, cahil düşüncələri yox etmək heç də asan deyil. Müəyyən qüsurlarına rəğmən, doktor da hafizəmdə müsbət obraz olaraq qaldı.
    Göründüyü kimi, Markez sadəcə eşq hekayəsi yaratmayıb, insanın həyatına müsbət və ya mənfi cəhətdən köklü təsir göstərən məhəbbət hekayəsi fonunda XIX əsr Kolumbiyasına, bütünlükdə tarixə işıq tutub. Dövrün insanlarını, yaşayışını, məişətini, inanclarını, sevgilərini, insani münasibətlərini, təbiəti və həmin dövrdə geniş vüsət almış dağıdıcı, məhvedici gücüylə təkrarlanan vətəndaş müharibələrini də işıqlandırır. Bu müharibələrin insanlara göstərdiyi təsiri sərib gözlər önünə. Əsəri bitirdikdən sonra bir az araşdırma aparım dedim, 2 seriyalı filminin olduğunu öyrəndim və izlədim. Əsərlə birə-bir eyni çəkilib demək olar ki. Ancaq əsər daha anlaqlı, maraqlı və axıcıdı. Əsəri oxumadan filmi izləsəydim, yəqin ki, çox az şey anlayardım. Odur ki, öncə əsər, sonra film ənənəsinə sadiq qalmaq daha yaxşı olar oxuyucular üçün dəə.

    Əsəri oxuduqca, Markez dilinin sehrinə qapılmamaq mümkün deyil. İnanıram ki, bəzi nüansları çıxmaq şərtilə bütün kitab qurdlarının, xüsusilə, Markezsevərlərin zövq alaraq oxuyacağı əsərdə olacaq. Oxuyanlar bilir, oxumayanlar isə oxumağa tələssin. ))
  • 448 syf.
    ·8 günde·Beğendi·10/10
    Bir aşkı okumak pek çok konuyu okumaktan neden daha zor gelir? En azından benim için..
    Özellikle bu uzun, köklü bir aşksa. Taraflardan birinin daha çok sevmesi mi sorun? Mutsuz son ihtimalinin can sıkıcı olması mı? Belki de..
    .
    Fermina Daza ve Florentino Ariza’nın aşkı , ve sonradan aralarında duran bir duvar: Dr. Juvenal Urbino.
    Aralarında bir duvar demek de eksik olabilir aslında. Çünkü Fermina Daza gayet bilinçli bir şekilde Florentino Ariza’yı itiyor ve yine o bilinçle Urbino ile yollarını birleştiriyor.
    Marquez bir geçmişi bir bugünü anlatıyor. Aynı sayfalarda zaman sıçramaları yaşatıyor okuyucuya. Bu çoğu eserde yorucu- sıkıcı olabilirken; Kolera Günlerinde Aşk’ a aynı anlatım ritim katıyor.
    On dört yaşındaki Fermina’yı anlamaya çalışırken; 76 yaşındaki Florentino’nun ellerindeki çizgileri hissediyoruz.
    .
    Okuduğum yorumların pek çoğunda beklemekten bahsediliyor. Bir adamın bir kadını beklemesinden, bir adamın özleminden..
    Ancak ben Florentino Ariza’nın beklediğini düşünmüyorum, Fermina Daza’nın pişmanlık duyduğunu düşünmediğim gibi.
    Juvenal Urbino’nun kör olduğunu da düşünmüyorum. Düşündüğüm şey zamanın geçtiği ve zamanın geçerken hepimizde izler-yaralar-zaferler bıraktığı.
    Düşündüğüm şey bir şeyi yeterince arzulamanın o şeyi avuçalarınıza sunabileceği..
    53 yıl sonra olsa dahi..
    .
    Marquez okumak bir masalı dinlemek ve o masalı hayatımızın gerçeğiymişçesine duyumsamak gibi..
    Ve okuduğum her eserinde fark ettiğim bir şey var: Marquez karakterlerini çok seviyor. Marquez karakterlerini öyle seviyor ki; onları etsiz kemiksiz bırakmıyor.
    Onları canlandırmamızı istiyor, onları anlayalım-bastıkları toprakları arşınlayalım-tutkuları ile kavrulalım istiyor.
    Karakterlerini bu denli sahiplenme ve yaratım sürecinin kitap basıldıktan sonra da okuyucuların zihninde devam etmesini sağlamak Marquez’i unutulmaz kılıyor.
    .
    Çok beğendiğim çeviride Şadan Karadeniz, kapak tasarımda ise (en iyi çalışmalarından biri olduğunu düşündüğüm) Utku Lomlu yer alıyor.
  • 104 syf.
    ·1 günde·9/10
    10 tane öyküden oluşan bu kitabı çevirisi güzel olsaydı sevebilirdim. Babil kitaplığı serisini oluşturan Borges kesinlikle mükemmel bir seçim yapmış. Yazarın hayatı çok garip. Mesela bir dönem faşizme karşıyken başka bir dönem faşizm yanlısı olmuş. Bir dönem dinden uzakken başka bir dönem Katolik olmuş. Kitabın ilk iki öykünün konusunu; Borges'in Kum Kitabı'ndaki iki öyküye benzettim. Galiba Borges, Papini'den etkilenmiş. Bence iyi ki de etkilenmiş.
    Bu kitapta en sevdiğim öyküler;
    Zihinsel Bir Ölüm
    Ruh Dilencisi
    Başkasının Yerine Canına Kıymak
    Kaçan Ayna
    Ödenmeyen Gün
    Kitaptaki öykülerin sonu genellikle ölüm ile bitiyor. Aslında karamsar duyguların kitabı ama insanı karamsarlığa sürüklemiyor. Bir kitap karamsar olup da nasıl karamsarlığa sürüklemez? Hemen söyleyeyim; bizlerin sonunu getiremediğimiz karamsar duyguların, sonu getirilmiş kurgusunu okumak en azından beni karamsarlıktan uzak tuttu.
    Papini'nin diğer eserlerini de mutlaka okuyacağım.
  • 736 syf.
    ·Beğendi·9/10
    Biraz zor okunabilir bir roman olmasına rağmen kesinlikle okuduğum en farklı kitaplardan bir tanesiydi13. yüzyıl İtalya sında bir manastırda işlenen gizemli cinayetleri çözmeye ne dersiniz??
  • 736 syf.
    ·6 günde·Puan vermedi
    Öncelikle şunu söylemeliyim ki Gülün Adı okumayı çok istediğim ama korktuğum bir eserdi. Okuduğum yorumlarda hep zor bir eser olduğunu, kimi insanların yarıda bıraktığını kimisinin çok sevdiğini biliyordum ve korktuğum bir eserdi. Fakat finallerden sonra uzunca bir tatilim olunca dedim ki fırsat bu fırsat başladım ve 6 gün içinde bitirdim eğer araya zaman girseydi, okuma sürem artsaydı, başka kitaplarla beraber okumaya devam etsem asla bitmeyecek bir eserdi. Tamamen zihnim boşken kendimi vererek altını bol bol çizerek okudum çünkü okuduğumuz eser bir cinayet romanı diyerek geçiştirilemeyecek derecede incelikli bir kitap.
    Kitabın konusu, 1327 yılında İtalya'da bir manastırda geçiyor. Manastırda işlenen cinayetleri çözmek ve bu olayı aydınlatmak için sorgucu rahip William ve yardımcısı Adso görevlendiriliyor. Willam ve Adso manastıra geldikten sonra da bu cinayetler devam ediyor. Rahip William kendine has yöntemlerle cinayetleri ve gizemli olayları çözmeye çalışıyor. Hristiyanlık inancı detaylarıyla anlatılıyor, birçok din adamının eserleri hakkında bilgiler veriyor,', Hristiyan tarikatlarını, papayı, imparatoru aralarındaki ayrımı hepsini bize veriyor okurken işte bu noktada zorlandım belki ön bilgiye sahip olmadığım için zorlanmışımdır ama o sayfaları okumak gerçekten kolay değildi. Üstüne düşünülecek bir kitap kesinlikle üstünkörü okunup geçileceğini sanmıyorum. Ben okuyup sonunda bilgi sahibi olduğum için mutluyum :)
  • 104 syf.
    ·6 günde·Beğendi·Puan vermedi
    ️Güzel bir öykü kitabı okudum.
    Tüm bu öykülerden çıkardığım, anladığım şu ki, yazar Papini  mükemmel bir ruhsal tahlilci. Melankolik desem evet kesinlikle.. , intiharın eşiğinde gibi aslında sürekli.  Hatta bu, kitabın kimi öykülerinde  daha  can sıkan bir hal alıyor. Evet sürükleyici öyküler mevcut , fakat bir yerden sonra ruhum daralmaya başladı. . Aslında sadece  kendisiyle bir kavgası, derdi var. Hayatında sanki yeni bişeyler, bir hareket istiyor. Geçmişindeki kendisiyle sürekli olarak anlaşamamazlığı var. Biraz da bu yüzden bu öykü kitabını ben  beğendim sanırım, kendimden bişeyler bulduğum için Genel olarak çoğu öyküsünde zaman, mekan algısı yok. Hafif bilim kurgu özellikleri var bazılarında. Vermek istediği mesajlar güzel, en azından bana ulaştı Zamanın kıymetini bilmek, anı yaşamak, geçmişe takılı kalmamak, kendin olabilmek, kendin kalabilmek en mühimi sanırım
  • 448 syf.
    ·5 günde
    Yazarın ilk okuduğum kitabı Yüzyıllık Yalnızlığa göre kitabı kolay okudum ve o kadar da sıkmadı okurken ancak okumasam da olurmuş dedim sonunda. Kitabın kişiler arasındaki ilişkilerden çok içinde bulunduğu tarihteki yaşama kenarından dokundurmak yerine biraz daha yoğunlaşmasını beklerdim.