• 216 syf.
    ·2 günde·Puan vermedi
    Ve bir kitap daha bitti...

    Veronika ölmek istiyor.
    Neden diye sormayın, bazen insan her şey çok güzelken bile ölümü-ölmeyi düşünür. İki yol vardır bunun için. Ya öleceğimiz günü kocaman bir sabırla bekleriz ya da...

    İntihar!

    Evet çok basit bir kelime gibi. Ayşe Teyze'nin oğlu hap içmiş, Merve'nin kuzeni bileklerini kesmiş.
    "Tüh gencecik çocuğa yazık oldu, derdi neydi acaba?!"

    Derdini bilemeyiz. Görünüşe aldanmayın.
    Ben ne mutlu yüzler gördüm, ertesi gün intihar haberini alıp göz yaşı döktüğüm..

    Çok uzattım, hemen kitaba dönelim.

    Veronika da bu bahsettiğim olayların baş kahramanı. O tüm soğukkanlılığı ile intihara karar veriyor ve bu yaptığı için hiç pişman değil. Gözlerini açtığında ise ölmediğini fark ediyor. O ölmedi fakat şu an bir akıl hastanesinde. Başında bir hemşire..

    Ölemiyor... çok istese de olmuyor işte. O bir deli değil, belki de "normal insanlar" gibi deli. Ama akıl hastanesinde.
    Yazar akıl hastanesini öyle iyi anlatmış ki... Toplumumuzdaki çoğu kişinin ihtiyacı var, ben de dahil olmak üzere :)) Şöyle diyor kitapta;


    "Burada, içeride yani iki tür insanla karşılaştım:
    Hiçbir zaman toplum içine dönme şansı olmayanlar var, bir de tümden iyileşmiş ama yaşamın sorumluluklarıyla didişmek istemedikleri için deli numarası yapanlar."

    İkinci tür insanların halleri içler acısı :(


    Bir hafta ömrü kaldığını ve kalbindeki hasar yüzünden bir kalp krizinin onu beklediğini öğreniyor Veronika. Ölmek için çabası boşa çıkmamakla beraber sadece bir hafta erteleniyor.

    İşte bu bir hafta...

    Yeni insanlar ile tanışıyor hepsinin ağzında bir cümle "ben deli değilim"

    Veronika da bu cümleyi sıklıkla kullananlar arasında.
    Mari, Eduard, Zedka... Bu saydığım isimlerin biri şizofren, diğeri geçmişten kalan bir aşk acısının nüksetmesi sonucu burada, öteki ise yersiz gelen panik ataklar için.

    Bir hafta bitince bu dört isim kayboluyor.

    Veronika ve bu üç isim nereye mi kayboldu?
    Bunun cevabını sizlere vermek yerine, sizleri bu kitabı okumaya davet ediyorum..

    Biraz mantık yürütülürse kitabın sonunu tahmin etmek çok da zor değil aslında :))

    Keyifli okumalar...