• Bugün ne oldu biliyormusun anne? Babamı ilk defa ağlarken gördüm. Nedenini sorduğum da, yalan söyledi. Hani şu çocukları kandırmak için söylenen pembe yalanlardan. "Gözüme toz kaçtı" dedi. Ben de küçüğüm ya, inandım sandı. Ama ben elin de senin fotoğrafını gördüm anne. Kalktı odasına gitti. Utandı. Diyemedin anne. "Utanma baba" diyemedim. "Ben her gece ağlıyorum. Seni görmek için her gün dua ediyorum" diyemedim. "Hıçkırıklara boğuluyorum, sana rüyam da da olsa bir kere sarılabilmek için göz yaşları döküyorum" diyemedim. "Dilekler gönderiyorum gökyüzüne, dualar ediyorum, bir kere olsun hayaline değil de sana sarılarak uyuyabilmek için. Arkadaşlarımı okul çıkışın da anneleri aldığın da, beni de senin almaya geldiğini hayal ettiğimi. Eve gelmeden önce parktaki banka oturup seni düşündüğümü. Uzaklara daldığımı, gözlerimin dolduğunu" diyemedim anne. "Sen de beni özlüyormusun diye merak ettiğimi, bir yerlerden beni görüyormusun diye düşündüğümü" diyemedim. "Sensiz kendimi yapayalnız hissettiğimi, her akşam babamın bana aldığı deftere senin resmini çizdiğimi. Seni her gün hayal ettiğimi, saçlarımı taradığını, beni yatağa götürüp yanağımdan öptüğünü". "Utanma baba ben de resimlerine bakıp bakıp ağlıyorum" diyemedim. "Seni koskocaman özlediğimi" diyemedim anne. Diyemedim işte.
  • Yine yapardım biliyormusun? Seni yine herkesden çok sever, herkesden daha çok güvenirdim. Hayatıma aşk yapar, çektiğim ne kadar acı varsa, hepsini yine çekerdim. Yaşadığım hayal kırıklıklarını yine yaşar, uykusuz gecelere yine meydan okurdum. Herkesi yine karşıma alırdım. Biriktirdiğim ne kadar sızı varsa, hepsini yine içime atardım. "Olmaz" diyenlere inat yine severdim. Yaşadığım bütün mutsuzlukları yine yaşar, kalbimi sadece yine sana emanet ederdim. Seni yine bekler, yine şiirler yazardım. Herkes mutluyken, ben yine üzülür, yine gizli gizli ağlardım. Yine sadece seni düşünürdüm. Seni yine kalbime saklar, içime yine hapsederdim. Damla damla yüreğim de biriktirir, başkasının sevmesine izin vermezdim. Her gece yine seni düşlerdim. İkimiz için yine hayaller kurar, yine senden başka kimseyi istemezdim. Ben seni her şeye rağmen yine herkesden çok severdim sevgili.
    Sen yeter ki "bir umut var" deseydin. Az da olsa beni yeniden sevmen için "bir ihtimal var" deseydin.
    Ben seni yine aşk yapardım hayatıma sevgili.
    Sen yeter ki "beni bırakma" deseydin.
  • Sana canını en çok ne acıtır anlatayım mı?
    Onun seni sevmediğini bilirsin ama yine de vazgeçemezsin ondan. Hiçbir umut olmadığını bilirsin ama yine de her gece "olsun" diye dua edersin. "En çok neyi istersin" diye sorsalar, bir saniye bile düşünmeden "onu" dersin. Gizli gizli fotoğraflarına bakarsın, uzun uzun hayaller kurarsın. Onu sadece tek bir an bile görmek için, saatlerce beklemeyi göze alırsın. Bir kere "seviyorum" demesi için, ömrünü verirsin. Bir derdin olduğun da en çok ona anlatmak istersin, üzüldüğün de ona sarılmak. Yüreğinde bu kadar sevgi taşıdığın için, onu bu kadar çok sevdiğin için kendinden nefret edersin. "Keşke unutabilsem, bir mucize olsa da onu unutabilsem" diye saatlerce ağlarsın. Birilerinde çare ararsın, birilerinde nasihat. Birileri bir şeyler söylese de acıların dinse diye teselli ararsın. Ona onu ne kadar çok sevdiğini söylersin; sadece bir şans, tek bir şans vermesini istersin. O seni sevmese bile, senin onu hergün seveceğini söylersin. Onsuz yaşayamayacağını, hiçbir zaman mutlu olamayacağını anlatırsın. Yalvarırsın. Bütün benliğini bir kenara bırakıp sadece onu yaşarsın. Onu her gördüğünde "mutluluğum bu kadar yakınken, bu kadar acı niye" diye düşünürsün. "Bu kadar zor mu dersin? Seni kendinden bile fazla seven bir insanı, biraz olsun sevmek bu kadar zor mu?" diye isyan edersin. Lanet edersin. Ondan vazgeçmek istersin ama yapamazsın. İşte en acısıda bu ya, onun seni sevmediğini bilirsin ama yine de vazgeçemezsin ondan.
  • Kitabını Okumakta