Uzun zamandır kalemiyle tanışmak istediğim bir yazardı Agatha Christie.. Kendi adıma klasik kitaplar dışında kitap okuyamıyordum ve en sonunda konfor alanımın dışına çıkmak istedim ilk tercihim adını çok duyduğum Agatha Christie’nin bu kitabı oldu.. Öncelikle karakter isimleri kafamı bir karıştırdı ancak ilerledikçe hikayeye girebildim.
BİRAZ SPOİLER OLABİLİR DEVAMI…!!
Konu da özetle şöyle: Cinayet perdemiz emekli bir tiyatro oyuncusu olan Sir Charles’ın evindeki davette davetin belki de en masum insanı olan rahibin ölmesi ile açılıyor, sonra tıpa tıp aynı şekilde işlenen ve önceki davette de olan psikiyatristin evindeki davette ev sahibi doktorun ölümü ile devam ediyor, en son da o doktorun bir hastasının ölmesi ile üçüncü perde de tamamlanıyor. Bunlar bağlantılı cinayetler mi? Bağlantıları ne? Kronolojileri ne anlam ifade ediyor? soruları etrafında dönerken ufak bir aşk öyküsüne de tanık oluyorsunuz ve bir de bakmışsınız kitap ilerlemiş ve dedektifimiz Poirot olayı çözmüş..
Sonuç olarak benim keyif aldığım bir okuma oldu, bu türe ve tabii ki Agatha’ya da daha çok yer vereceğim okumalarımda.. Hepinize iyi okumalar..
Reklam
Zweig’ın kalemi akıcıdır zaten ama bu kitap diğer kitaplarına göre daha akıcı geldi bana, konu olarak da özetçe bir çocuğun annesinin “Yakıcı Sır”ının peşinden koşması, bir yetişkinlikle arkadaşlık kurduğunu düşünürken aslında sadece maşa olarak kullanılması ve bunun öfkesiyle arka arkaya hatalar zincirine sürüklenmesi.. Zweig cidden büyük usta, yetişkinlik-çocukluk çatışmasını çocukluğunun son zamanlarını geçiren bir çocuğun gözünden anlatımını çok beğendim okurken. Tavsiye ediyorum, okuyun okutun. Hepinize kitaplı günler dilerim
Alaturka vs Alafranga :))
Kitap bize hep “alaturka-alafranga çatışması” olarak lanse edilse de ben o çatışmadan ziyade alaturka tarzda bir adamın alaturkadan kopmadan alafrangaya sağladığı uyumu gördüm zira hikaye daha çok Rakım Efendi üzerinden dönüyor. İçindeki farsça beyitleri okumak dışında zor bir okuma olmadı benim için, son Osmanlı zamanları hakkında bilgi aldığınız; aşkı, masumane sevgiyi, erdemi, güzel ahlağı ve tabii ki alaturka/alafrangayı görebileceğiniz sade anlatımlı bir kitap
İlk incelememi yapmam gerekiyordu artık
Türk edebiyatının usta yazarı Sabahattin Ali’nin eşine ve kızına yazdığı duygu ve aşk dolu mektuplardan oluşuyor kitap.. Rahmetli Aliye Hanım ve sayın Filiz Ali’nin ne kadar şanslı olduğunu gözlerimizle gördüğümüz güzel, özel ve doğal bir derleme olmuş. Sayfalar ve yıllar ilerledikçe bu doğallıktan dolayı o çaresizliği anlayabiliyorsunuz. Her ne kadar fazlaca duygu içerse de okurken en çok üzüldüğüm ve bana en çok geçen his 10-12 yaşlarında olan minik Filiz’in sürekli baba hasreti çekmesiydi herhalde. Siyasi fikirlerinden dolayı vahşice öldürülmemiş olsaydı daha bırakacağı nice güzel eseri düşündürttü okurken, bu vesileyle de Sayın ustaya rahmet dilerim, iyi okumalar…