Samet Çalışkan
@sameeit
Bazen, sadece su içmek istersin. Çünkü dudağın kurumuştur..
Edirne
2 Haziran
73 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Kadıköy'deki Bahariye Caddesindeki Belvü Apartmanı'nda, 4 Haziran 1933'te, saat 15:00'e doğru yatağından fırlar. Karısı çıplak ayakla yere basmaması için terlik getirir. Haşim, her zamanki gibi yine söylenir. Ve yatağa yığılıverir. "Ölüm yatağında kendisini ziyaret eden Ahmet Hamdi Tanpınar ile Ahmet Kutsi'ye şu son mısrasını" söyler:
"Şairlerin en garibi öldü."
... Haşim için şiir bir boşalma ya da avunma yolu değil de sanki hiçlenmeye yönelmiş benliğini varlaştıran bir eylemdir. ... Bir çeşit varoluş şekli... Bir çeşit 'ab-ı hayat'...
...
Oscar Wilde'ın dediği gibi: "Hayat kaybettikçe sanat kazanır."**
Sayfa 121 - Malzemeden Çalan Şair (Murat Batmankaya)
Reklam
İnsanın kendine karşı tamamen dürüst olması iyi bir egzersizdir.
Sayfa 11 - ZEPLİN düşünce
Özgürlük sorumluluk dengesi / Nevzat Tarhan
İnsan bencilce bir özgürlüğü yücelttiği zaman anlık mutluluğu düşünür. Ama üç beş sene sonraki mutluluğu hesaba katmaz. Tıpkı kanser hücresi gibi o anki isteklerini tatmin etmenin peşindedir. Altı ay, bir sene sonra kendi vücudunu öldüreceğini düşünmez bile.
"Sokrates! Sesini çıkarmaz, dilini tutarsan, yaşayamaz mısın sürgünde, ha ?" Denecek belki bana. İşte içinizden birtakım kimselere anlatılması en güç olan asıl bu. Çünkü dediğinizi yapmanın Tanrı'yı dinlememek, ona boyun eğmemek olacağını, onun için de dilimi tutmayacağımı söylersem inanmayacaksınız bana, eğlendiğimi, alay ettiğimi sanacaksınız; öte yandan bir insan için en büyük iyiliğin her gün erdem üstüne, sözünü ettiğimi işittiğiniz daha başka konular üstünde konuşmak, tartışmak olduğunu, kendimi ve başkalarını böylece sınadığımı söylersem, sonra da sınavsız bir yaşamın yaşanmaya değmeyeceğini eklersem gene inanmayacaksınız bana. Oysa durum dediğim gibidir Atinalılar ama kolay değil buna sizi inandırmak.
Sayfa 37
“İnsanlar ne söylediğinizi unuturlar.
İnsanlar ne yaptığınızı da unuturlar.
Ama insanlar asla onlara kendilerini nasıl hissettirdiğinizi unutmazlar.”
Anna Quindlen, 2002
Reklam