cok samimi korkunc anilarimi anlatmaya basladim imdat
Durdum düşündüm.Duygu ve Düşünce
Yaralarımı ve sonra yarınlarımı.
Yaralarım kabuk tutmuştu.
Ama bir darbe daha almamalıydı.
Şöyle bir geriye dönüp baktığımda, yürüdüğüm tüm o uzun yolları, o yolların virajlarında yorulan ama her seferinde yeniden çarpmayı hatırlayan kalbimi görüyorum. Yaşadığım her ana, biriktirdiğim her anıya ve beni bugünkü ben yapan her adıma minnettarım.
Hayat bazen planladığımız gibi gitmese de, içimde sessizce sakladığım o saf umudu, dünyayı hala çocuksu bir heyecanla sevebilen o yanımı çok seviyorum. İyi ki doğmuşum, iyi ki tüm iniş çıkışlarımla bugün buradayım...
Yeni yaşımdan, önümdeki bu temiz sayfadan çok fazla dileğim var aslında... Listem uzun, hayallerim çok. Ama hepsini bir kenara bırakıp kalbimin sesini dinlediğimde anlıyorum ki, sanırım en çok yolumun hep samimi iyiliklerle kesişmesini ve ruhumun nerede olursa olsun hep güzelliklerde kalmasını diliyorum ve yeni yaşımda o küçük kıza verdiğim sözleri tutmak üzere kaldığım yerden, daha güçlü bir şekilde başlıyorum...
Ebter İnsanın Özellikleri:
Bencillik ve Dünyevilik: Sadece kendi çıkarını, bugünü ve maddi varlığını merkeze alır. Hayata kalıcı bir değer üretmek için değil, sadece tüketmek için bakar.
Köklerinden ve Değerlerinden Kopukluk: Yaşadığı topluma, geleneğe, ahlaki ilkelere ve yaratılış gayesine yabancıdır. Çevresiyle samimi bir bağ (ünsiyet) kuramaz.
Geride İzsiz Kalmak: Ebter insan, arkasında insanlığa fayda sağlayacak bir sadaka-i cariye, güzel bir ahlak veya hayırlı bir miras bırakamaz. Fiziken yaşasa bile, manen ve fikren geleceğe aktarılamaz; ölümüyle birlikte adı da, etkisi de silinir gider.
Yapay ve Dikey Büyüme: Tıpkı ruhsuz gökdelenler gibi, sadece madden yükselmeyi hedefler ama tabana yayılıp kök salamaz. Güçten düştüğü an yalnızlığa mahkum olur.