Yalan ve gerçek günün birinde karşılaşırlar. Yalan, Gerçek'e ''Bugün hava çok harika'' der. Gerçek önce Yalan'a bakar sonra, hava durumuna bakar. Hava o gün hakikaten çok güzeldir. Gerçek Yalan'ın yalan söylememesine fazlasıyla şaşırmıştır. Daha sonra Yalan ve Gerçek bir kuyunun yanına gelene dek beraber vakit geçirirler. Yalan'ın devam doğru söylemesi, Gerçek'i hayretler için de bırakır. Daha sonra Yalan ''Su çok harika istersen beraber yıkanalım!'' der. Gerçek yine kuşku için de suyun sıcaklığına bakar, su hakikaten de çok güzeldir. Yalan yine doğruyu söylemiştir. Gerçek, Yalan'a inanarak üstündekileri çıkartır ve beraber yüzmeye, yıkanmaya başlarlar. Daha sonra Yalan bir anda sudan çıkar, Gerçek'in giysilerini de alarak oradan uzaklaşır. Bu duruma çok sinirlenen Gerçek, Yalan'ı aramaya koyulur ve giysilerini almak için Yalan'ı her yerde aramaya başlar. Fakat çıplak Gerçeği gören kişiler ona kızgınlık ile bakmakta ve onu hor görmektedir. Aciz durumda ki Gerçek, kandırılmış bir vaziyette üzülerek yıkandıkları o kuyuya geri döner ve daha sonra da ebediyen ortalıktan kaybolur...
''O günden itibaren Yalan, dünyanın her yerinde Gerçek gibi giyinmiş bir şekilde aramızda dolaşmaktadır ve dünya hiç bir biçimde çıplak Gerçeği görmek istememektedir.''
"Sigaranın son nefesini ciğerlerime çekerken mezar taşına bakarak buruşturdum yüzümü.
-Yokluğun kadar acı şu son çektiğim nefesler. Haberin var mı?
İzmariti söndürdüm. Yere attım.
-Alıştım sigaraya. Yokluğuna da alışırım."
Ölmeseydi hislerim gülebilirdi yüzüm benim
Mimiklerim komada bunalım çizimlerim
Buna da şükür dedim iyilik çok çekingen
İhanet göz kırptı bana gözlerinin içinden
Devamlı yalanlar sonunda hep ziyan var
Renk körü bu ruhum duygularım simsiyahlar
Yazdıklarım çöpe gitti çünkü artık bıktım
Mürekkebin yoktu zaten kalemini ben kırdım
Size peace diyorum artık kendimle kavgalarım
Cehennemin dibine gitsin s.kik bu sözlerim
Kaçırınca gece vakti keçileri
Tek çıkışım uçurum yine de gel içeri
Hep içiyorum ay ayyaş gibi
Bence azrail çoktan unuttu bile beni
Hangi tepeden bakarsan bak değişmez manzara
Küllerinden doğar şehir bi’ ara hatırlatsana
Mutlu gibi görünmeyi
Suçsuz gibi süzülmeyi
Ve gerçekten üzülmeyi
Ruhum gezegende uyur gezer
Seni değil kafamı kırmak amacım
Kır kötü düşünceler dışarı sızsın
Ceketini al çık sigaranı yak çek
Kasetini tak hep kafana da bir cap
Bir bara gidelim ve biraz içki içelim
Diye çıktım iki gündür dönemedim geri
Bu suların üstünden köprüler geçti