Blankets’i bitirdiğimde aklımda net cümleler değil, daha çok bir duygu kaldı. Düşünceleri tasvir eden sahneler gerçekten çok etkileyiciydi...
Bu eseri karlı bir havada okumak,hikâyeyle bütünleşmemi daha çok sağladı. Soğuk, yalnızlık ve içe dönme hissi sayfalardan taşmış gibiydi. Okurken "Tracker" isimli grubunun bu çizgi roman için yaptığı albümü dinledim; atmosferle çok iyi uydu. Aralara kendi seçtiğim parçaları da ekledim ve bu deneyimimi daha da derinleştirdi.
Herkese hitap eden, hızlı akan bir anlatımı yok. Daha sakin, daha içsel bir tempo istiyor. Ama tam da bu yüzden bana samimi geldi. Abartılı değil, dürüst ve kırılgan. Bitince çarpıp geçmiyor; biraz sessiz, biraz düşünceli bir his bırakıyor.
Ben sevdim. Çizgi romanlarda duyguya, atmosfere ve “hissetmeye” alan açan işleri sevenler için güzel bir deneyim.