" Küçüklüğümüzün en güzel yaşantısıydı,kiremitten tostik oynamak,ve çoğunluğuydu.kar yağınca kar'dan adam yapıp, kızaklarımızla alabildiğince uzaklara kayabildigimizdi, çocukluktu işte! ama hiç bilemedik, çocuklukta kalan en güzel günlerimiz olduğunu.. büyüdüğümüzde aşık olup sevecektik, üzülecektik belki ama! doğanın kanunuydu büyümeliydik, büyüdük!ama ben o bigün kırılacagını bildiğim kızagımı,annemizin aglamamamız için bize yaptığı bez bebeği,ve yırtılmasın diye gözüm gibi baktığım naylon ayakkabımı ve hiç bitmesini istemedigiim çocukluğumu çok özlüyorum..! " Çocukluğum " sana sesleniyorum burdan..benim için tekrar dönmek istersen,ben burda olacam..UNUTMA...!
kahraman Eroğlu