Saqelenge
@saqelenge
Azla mutluluk çokla didişmekten iyidir. Denis Diderot
Şu anda okuduğu kitap
Hayatta bazı gerçekler vardır ki 2×2=4 sonucu kadar nettir. Artık varlığınız, bir insana iyi gelmiyorsa, yokluğunuzunda ona iyi geliyor olması bu sonuç kadar tartışmasızdır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Fakat hakkını teslim edeyim; çok muhterem zatmışsın Muazzez. Hani tabelanı yaptırıp göğsüme assam, desem ki, “Burada bir muhterem zat yatıyor”, seni bekleyen kollarıma çaput bağlarlar, gözyaşlarıma dilek taşları atarlar, yani o derece... Gelene geçene seni anlatıyorum, arkadaşlarımı aşktan soğuttun, dilimin tespihi oldun. Tekke ve zaviyeler kapalı hani oldu; senin ziyaretgâhmı kapatamadık gitti; sabah akşam sendeyim, çok fena çarptın beni be Muazzez.
Hakan anlattı, onların eski evin arkasında da varmış yatır. Sabahları abdest almaya geliyormuş. Geldiğinde hazırda bulsun diye, ibrikle su bırakıyormuş annesi bahçeye, yere seccade seriyor, tespihleri yanına diziyormuş. Korku böyle bir şey Muazzez; insana her şeyi yaptırır, bunu bir aşıklar, birde inananlar bilir.
teneffüste okul çocukları gelir. Kimisi herşeye saldırır, kimi' istediğinden alır ama birisi hep en arkadadır. Usul usul kasaya yaklaşır, avucunu açar, terli küçük avucunda sımsıkı tutulmaktan iz yapmış bozuk para... Diğer elinde pahalı bir çikolata... “Bu paraya bu oluyo mu?” diye sorar çocuk. Olmuyor. Ama olmuyor denmiyor çocuklara. Oluyor, olmuyor ama oluyor. Çocuklar okula gider, o küçük çocuğun eksikliği bakkalda kalır.