Çöl Kaplumbağası
@satovbey
Yongbi Çölü, 1997
35 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Oynadığım çoğu oyunun efsanevi karakterler ve mekanlar olduklarını öğrendim. Özellikle Metin2 yepyeni bir anlam kazandı, uzun zamandır bu kadar eğlenceli bir kitap okumamıştım, çocukluğumu güzel değerlendirmişim.
Reklam
Tolkien ve Seyfü'l MülükEdebiyat
Tolkien muhtemelen Aragorn hikayesini buradan esinlendi. İskandinav mitolojisi felan diyorlar ancak Avrupa'da Binbir Gece Masalları'nın fırtınalar estirdiği yıllar ve bu da bu masallardan biri.
Şöyle anlatayım ana kahramanımız Seyfül Mülük tıpkı Aragorn gibi bir sultanın oğludur. Ve tıpkı onun gibi bir macera yaşayacağı kahinler(Gandalf) tarafından bilinmektedir. Nitekim belli bir yaşa gelince Aragorn gibi ülkesinden ayrılır ve uzak diyarlarda macerasını yaşamaya başlar. Fakat peri kızı Bedi-ül Cemal'e(Arwen) aşık olur. Ancak bu aşk periler(elfler) tarafından hoş karşılanmaz, hiç insanoğluna kız verilir mi? İnsanoğlu nankördür(Tamamen Elrond'un sözleri) ayrıca ölümlüdür.
Ayrıca hikayede kötü periler(orklar da kötü elflerdir) vardır, bir insan prensesini kötü perilerin şehzadesi kaçırır. Kızın kurtulmasının tek yolu ise Hz. Süleyman'ın YÜZÜĞÜDÜR. Seyfül Mülük kızı kurtarır, şehzadeyi öldürür. Ancak kötü perilerin hizmetçisi olan devler de Seyfül Mülük'ü esir alır. İyi periler ile kötü periler arasında savaş çıkar vs. vs. nihayet Seyfül Mülük sevdiceğine kavuşur ve perilerle insanlar arasında bir hükümdar olur(yine Aragorn gibi).
Hikaye içindeki servi ağacı(Hayat ağacı) motifi yine elflerin kutsal ağacıyla benzerdir ve zaten periler insan dünyasına ilk bu ağaç üzerinden gelir.
MUAZZAM Bir Anti KahramanEdebiyat
Rabbim sonunda aşağılık bir roman kahramanı okumayı nasip etti. Sinemada buna sık sık rastlansa da klasik edebiyatta neredeyse hiç yok. Ve ne yazıkki sinema psikolojiyi aktarmak için yetersiz kalıyor.
Lermantov katıksız bir oe yi çok iyi anlatmış. Çevresindeki herkese acıdan başka bir şey getirmeyen rezil bir adamın bu rezilliği zaten öyle olması gerekiyormuş gibi sahiplenmesi harika. Peçorin bir çeşit sosyopat. Ayrıca kadın analizleri de muazzam, özellikle kendisi için ölüp biten askeri sürekli konuştuğu için sıkıcı bulan ama kendisini kullanmaktan başka derdi olmayan Peçorin'e sırılsıklam aşık olan prenses.
Aslına bakarsanız romanda acımaya değer kimse de yok, herkes belli oranda aşağılık ve hemen hepsi yaptıklarının cezasını hiç çekmeden işin içinden sıyrılabiliyor. Fakat tabiki hepsi değil. İlahi adaletin tam aksi, insani adalet var romanda. En namussuz olanlar en az hasar alıyor. Yaşadığımız çağ gibi. Ki romanın başlığı bunu açıklıyor; Zamanımızın Bir Kahramanı.
Ham Toprak1000Kitap
Rusya'daki devrimci hareketi anlatan bir roman. 1877 yılında yayınlanabilmiş olmasına çok şaşırdım. Açık bir şekilde devrimcileri ahlaklı düzgün insanlar olarak gösterirken muhafazakarları liberal taklidi yapan ahlaksız bir güruh olarak anlatıyor. Çarlık bunun yayınlanmasına nasıl izin vermiş anlamadım. Bu yüzyılda Putin'e bu kadar muhalif bir kitap basılamaz, SSCB'de bundan çok daha az muhalif olan şeylerin yasaklandığını biliyoruz. Galiba dünya geriye gidiyor.
Romanın içeriğine gelecek olursak [BİRAZ SPOİLER İÇERİR]
Nejdanov karakterini de fazla naif buldum, bu naiflik bir şair için uygun olsa da siyasi şairler naiften ziyade şahan olurlar.
Devrimciler fazlaca iyi huylu anlatılıyor. Dostoyevski bu romanı yazsaydı çok daha karanlık ve gerçekçi şekilde sunardı(Ecciniler'deki gibi). Devrimcilerin içlerindeki hain bile ihanet ederken neden ihanet ettiğinin çokta farkında değil, ağzından kaçırmış gibi, bir anda ihanet ediyor ve sonra hemen pişman oluyor. Halbuki bu tip adamlar yedikleri haltı niye yediklerini bilirler ve gayet bilinçli bu haltı yerler. Yine de ihanet eden adamın sonrasında böbürlenerek kendini anlatması güzel, hala kendini en baba devrimci gibi takdim ediyor.
Fakat her şeye rağmen Turgenyev'in karakter analizleri çok zekice.
Reklam