"Rüzgar doğru yönde esiyor" dediğinde, "Evet, doğru yönde esiyor" derim; zira ruhumun rüzgârın sırtında değil, denizin derinliğinde yattığını bilmeni istemem.
Dikkat edilirse, bu cümleyi kurarken "taraflardan yalnızca birinin iç dünyasından yola çıkarak" demedim; çünkü bu aşk öyküsünde "taraflar" değil, sadece tek bir "taraf" var.
"Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içinde bırakan sen, kimsin ki benim için?"
Sayfa 52 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu