Günlerin nasıl hem uzun hem de bu kadar kısa olabildiği anlamamıştım. Yaşaması uzundu elbette, fakat o kadar genişlemişlerdi ki sonunda iç içe geçiyorlardı. Adlarını yitiriyolardı. Benim için içi boşalmadan anlamını koruyan yalnız "dün" ve "yarın" sözcükleriydi.