Ölüme yakın bir deneyim yaşandığında “hayatım film şeridi gibi gözümün önünden geçti” denilen şey bazı bilim insanlarına göre, beynin son bir umutla tüm hafızayı canlandırarak hayatta kalmak için çare araması. On dakika otuz sekiz saniye, Leyla’nın kalbi durduktan sonra kalan süresi. Hatırladıkları Van’da başlayıp İstanbul’da son bulan hüzünlü bir hikaye. İyi kalpli, nazik, şefkatli ve her şeye rağmen iyimserliğini kaybetmeyen, yaşamı son bulduktan sonra hayatına dokunduğu arkadaşlarının yardımıyla ruhu huzura kavuşan Leyla’nın hikayesi.
O kadar kolay değildi değişime ayak uydurmak, bir sonraki aşamaya geçiş yapmak. Hala saat yedide kalkıp duşunu alan, tıraş olup düzgünce giyinen ama kahvaltı masasına oturunca gidecek bir vazifeleri olmadığını hatırlayarak oracığa çöküveren emekli öğretmenler tanıyordu mesela.