bir saat önce ruh halim çok yorgunken bir saat sonra neşeli aşırı pozitif birine dönüşüyorum, sebebini bi anlasam hayatım boyunca böyle oldu, bi kelimeyle bütün hâlim düşüyor yahut çok mutlu oluyorum bi ayarı yok ve bu hâl yorucu..
İhtiyacım olan şeyin, birinin beni düşünüyor olması olduğunu farkettim biraz önce. Gerçekten düşünülmek. Yağmur yağınca ıslandım mı, eve vardım mı, halledebildim mi o şeyleri diye meraklanması birinin, arayıp sorması ve hatta bazen yardım etmesi.
