Seyithan Bedirhanoğlu
@sbedirhanoglu
18 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Geçici bir hayalin kalıcı bir acıya dönüşme öyküsü
Dostoyevski’nin kısa romanı Beyaz Geceler, aşkın değil, aşka duyulan ihtiyacın hikâyesi. Yalnız bir adam, Petersburg’un aydınlık yaz gecelerinde karşılaştığı Nastenka’ya bağlanıyor. Aralarındaki birkaç günlük yakınlık, adamın hayal dünyasında koca bir aşk hikâyesine dönüşüyor. Ama gerçek öyle değil…
Benim için en etkileyici an, Nastenka'nın beklediği adamı görünce hiç düşünmeden kahramanımızı bırakıp ona gitmesi oldu. Kahramanımız meğerse sadece bir boşluğu doldurmuş. Her aşkta olduğu gibi bir bedene hayalimizdeki karakteri yerleştirdiğimiz gibi giden adamın ruhu kahramanımızın bedenindeydi Nastenka için. Gerçek beden dönünce de olanlar oldu.
Sessiz kahramanımız ise o kadar yalnız ve hayal dünyasında yaşıyor ki başkası için çırpınan bir kadına 4 günde deli gibi aşık oluyor ve daha çok kendi dünyasında yaşamayı sevmesine rağmen aşkını itiraf ediyor kısa süre içinde. Aslında Nastenka da onun bir boşluğunu doldurmuştu ama kendi ruhu ve kendi bedeni ile...
Nastenka’ya biraz kızdım. Belki o da yalnızdı, belki sadece bir boşluğu doldurdu. Ama gidişi, hayalperest adamın asla unutamayacağı bir yara bıraktı. İşte tam burada Dostoyevski devreye giriyor:
İnsan ruhunu o kadar iyi tanıyor ki, basit görünen duyguların arkasında çok derin yalnızlıklar ve kırılmalar olduğunu hissettiriyor.
Beyaz Geceler, Dostoyevski’nin büyük eserleri kadar ağır değil. Ama yine de bir kalbin nasıl kırıldığını, bir insanın hayale nasıl tutunduğunu okura sessiz ama güçlü bir şekilde anlatıyor.
Reklam
Çok da beklenti içine girmeyinEdebiyat
Çoğu okurda gerilim yapmış ve kitabın sonunda okurlar ters köşe olmuş. Bana göre ise yazar uzatmaya çalıştıkça uzatmış kafayı meşgul etmek için gereksiz ayrıntılara yer vermiş çok da heyecanlı olmayan bir dedektiflik kurgusu yapmış. Klasik dedektiflik hikayelerinde ne var ise bu kitapta da o var.
Psikoloji sevenler için güzel bir kitap.Edebiyat
Kitabın konusu özetle Sami adında bir karakterin başından geçen olayları anlatıyor. Sami darbe sonrası nişanlısının feci şekilde askerler tarafından öldürülmesi ve olayın siyasi şekilde üstünün örtülmesi sonrası psikolojik sorunlar yaşamakta. Bu olaylar sonrasında İsveç'e gidip mülteci olarak yaşıyor ve hastanede yatıyor.
Kitabın daha giriş cümlesi ile ortamın havasını hemen hissediliyorsunuz. Kitapta yazar ve karakterin farklı şekilde olayları anlatması çok ustaca kurgulanmış ve bence net olarak şu mesajı veriyor "ne kadar dinlersen dinle olayı yaşamadıktan sonra olayı yaşayan biri kadar iyi anlatamazsın." Karakterin yaşadığı psikolojiyi yaşayabiliyorsunuz. Kitapta bir kaç karakterin daha hikayesi anlatılıyor. İlk başta acaba niye anlatıyor diye düşündüm fakat sonradan anladım aslında onlar olmasa hikaye eksik kalırdı. Sami gözümüzde kahraman gibi olurdu. Toplumdan farklı bir yerde sanki kendisini öne çıkaran bir olay yaşamış gibi. Oysa Sami sıradan biriydi ve bunu güzelce işlemiş yazar... Kitabın sonunda şunu soruyorsunuz Sami affetmeli mi?
Okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Son ada, Huzursuzluk ve Serenad kitaplarından Sonra okuduğum 4. Livaneli kitabı. Hepsini başarılı buldum ama favorim Son ada..
Gör BeniEdebiyat
**Spoiler İçerir
İlk başta Azra Kohen'in okuduğum ilk kitabı olduğunu belirtmek isterim. Kitaptan net şekilde etkilendiğim kısmından başlamak gerekirse Fred Öğretmen karakteri demek isterim. Öğretmenin anlattıklarını herkes dinlemeli, notlar almalı ve üzerine araştırma yapmalı. Çünkü insanlık tarihini bilmeyenler için güzel anlatmış. Fred Öğretmen aydın biri kişiliğe sahip ve bunu etrafına yayan bir kişi. Kitaptan etki bırakacak ikinci karakter bence kesinlikle Orhan olmalı. Sorgulaması, var olan sistemden farklı düşünmesi Selim Abisine lafla karşılık vermesi inanılmaz hoşuma gitti. Gelelim Kitabın ana karakterlerine Ülkü(Dudu) ve Selim'e... Başlarda karakteri ile Ülkü ön planda ve güzel bir karakteri var lakin yazar iyi kullanamamış. Selim ise cumhuriyet kavramına karşı çıkan ve yeniliklere kapalı olan bir kişi olarak karşımıza çıkıyor. Fred öğretmeni ve öğrencilerini aradan çıkarırsan kitapta klasik olarak başlayan bir aşk hikayesinin kahramanları uzun uzun anlatımdan sonra kavuşması bu kavuşma sürecinde kitapta diğer karakterlerde araya sıkıştırılmış eksik olmasın diye erotizm eklenmesi, magazinsel olaylar vs kalıyor bunlar da maalesef değerli bilgiler değil Çünkü uzun anlatmak iyi anlatmak değildir. İşin asıl marifeti Sabahattin Ali gibi yazarların yaptığı bir kaç kelime ile duyguyu okuyucuya hissettirmektir. Ayrıca Dudu neden Ülkü olarak adlandırılmış, Selim'in babası konusu gibi bazı konular havada kalmış. Özetle iyi ama popülerliği biraz abartılmış kitap olarak bakıyorum kitaba...
Okunması gereken bir kitap mı?
--Evet! Fred ve öğrencileri için okunması gereken bir kitap.
Genel izlenimProgramlama
Kitabın ilk bölümü bilgisayar ve yapay zekanın tarihçesinden bahsettiği için biraz sıkıcı geldi ancak ikinci yarısından sonra yapay zeka ile ilgili güzel örnekler verilerek sorulara güzel cevaplar veriliyor. Yapay zekaya ilgi duyanlara tavsiye edebileceğim bir kitaptır.
Reklam