güzellik, sadece ruhlarımızın büyülenmek için algılayabileceği bir gizemdir; muhakememizi felce uğratır, altüst eder, çünkü muhakeme yoluyla güzelliğin gerçekliğini sözle ifade edemeyiz.
ruhum, kafesinin parmaklıkları arkasından, kendisine benzer öbür kuşların engin göklerde özgürce uçtuklarını gören bir şahinin çektiği acı gibi acılar çekti.
adem'in cennetteki uykusu gibi, hayatım boş ve donuktu, ta ki selma ışıktan bir sütun gibi karşıma çıkıncaya kadar... sırlarla ve mucizelerle dolup taşan kalbimin havva'sı oldu selma. o, kalbime varoluşun derin doğasını öğretti ve ruhların karşısında bir ayna gibi, kalbimi büyüledi.