Reklam
son öpüşünde kaldım ben, hani dudaklarının gücü yetmemişti, orada kaldın sanki. zamanın bir kuytu köşesinde sakladım seni. şimdi elime taze çiçekler alıp, gelemiyorum yanına. uğurlayamadığım bir ânın mahkûmu gibisin kalbimin. kendime söyleyemediğim, nihavent bir şarkının ezgisinde kaldı sesin ve yüreğim hatırlamayı unutmak istiyor. yorgun bir bakışını yüzümde gezdirir gibi dokunsam toprağına, ellerim ısınır mı toprağının sıcağında.
mesela ben çok gülerdim, çok konuşur saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç fark ettim işte, bazı konuları aşamadım, bazı şarkıları susturamadım, bazı cümleleri unutamadım ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. birileri uzun uzun bir şeyler anlatıp durdu ama ben cevap vermedim hiçbirine. çok sevdim herkesi ama kimsenin sevdiği olamadım. çok şey sayıkladım, kimse anlamaya çalışmadı. sonra sustum, hep öyle olur ya zaten.