Bir gece rüyamda görmüştüm onu
Uyuduğumun farkında değilim tabi
Korkuyla terleyip sevinç içinde uyanmıştım .
İzmir’deydim,düşman her yeri yakıp yıkmıştı
Martılar bile yanarak ölüyordu
Herkes telaşla kaçışıyordu sağa sola
Ben seni arıyordum sokakta
Evimizin yolunu şaşırmıştım
Üstüme koşuyorlardı
Okuldan arkadaşım Ali’yi gördüm bir ara
Bir evin kuytusunda babasının kucağında, düşmandan gizleniyorlardı
Bir düşman askeri geldi
İkisini de tek kurşunla vurdu
Okulda ekmeğimi paylaştığım Ali ,gözlerimin önünde öldü .
Ben korkudan bağıramıyordum bile
Bir köşeye diz çökmüş
Kulaklarımı kapatıp sessiz sessiz ağlıyordum
Yaşamak mucize gibi bir şeydi
Ölüm kol geziyordu İzmir’de
Kadın ve çocuk sesleri
Sessiz çığlıklara dönüşüyordu her patlamada
Sonra bir adam geldi
Askermiş,Başkomutanmış
Gözlerinden ateş çıkıyor
Nasıl görkemli
Nasıl heybetli
Başında kalpağı
Ayağında çizmesi
Kollarını yana açtı