seçil inat

Oysa kendinde değilken açtığı yaralar, bir özürle kapanacak türden değildi. en büyük yara ise bunca yarayı açan adamın, ne yaptığına dair hiçbir fikrinin olmamasıydı.
Yaklaştığım herkese dikenlerim batıyordu.
Aynı yerden yara alanlar, birbirlerini yaralarından tanır...
Onun öylesine dediği her cümlenin bendeki derin anlamını da bilemezdi.
Yok sayılmak ve dinlenmemek, insanın kalbine saplandığında oradan asla çıkmayan sızılardı...