Seçil Doğan
@secildogan
psikolog
lisans
tarsus
Tarsus
15 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Biliyor musun? Seni düşününce dünya durmuş gibi geliyor. Zaman akmayı bırakıyor ve bütün ağırlığıyla içimde senin adını fısıldıyor. Ellerini avuçlarımda hissettiğim o an, sanki ölümsüzlüğün kapılarını araladım. Sadece varlığın bile, hayata tutunmak için en büyük sebebim. Ama bu sadece bir rüya olsa bile, seni rüyalarımda görmek, ömrüm boyunca yaşayabileceğim en gerçek mutluluk.
Reklam
Uyanır uyanmaz boğazıma düğümlenen bir ağrı, kalbimde yanan bir boşluk kalıyordu. Şimdi onun yokluğu, yalnızca bir kayıp değil, geçmişimin tamamının toprakla örtülmesiydi. O el artık uzanmıyordu. Ve ben, o elin sıcaklığını bir daha asla hissedemeyeceğimi bilerek uyanıyordum. Geçmişin yükü, artık sadece ağır değil, taşıması imkânsız bir yıkım olmuştu içimde.
kadar uzak ve ulaşılmaz görünüyordu ki bir türlü geriye dönüp, geçmişle vedalaşamıyordum. Her şey yarım kalmıştı; sanki bir zamanlar iç içe yaşadığımız hayatlar, bir çığlıkla birbirinden kopmuştu. Onun gözlerinde yıllarca taşıdığı acıyı, bir daha göremeyeceğimi bilmek içimi kavuruyordu.
Haftalar sonra öğrendik ki, o gece yalnız biz değilmişiz. Maraş'ın sokaklarında, Adıyaman’ın dağ eteklerinde, Hatay’ın kıyılarına dek uzanan o büyük sarsıntıda binlerce insan can vermişti. Ölümler o kadar çoğalmıştı ki, toprağın bile onları taşıyacak yeri kalmamış gibiydi. Her bir bedenin ardından, bir hikâye daha göçmüştü bu dünyadan. İçimizdeki acı, yalnızca kendi kaybımıza değil, sessizce yok olan onca hayata da ağlıyordu. O ev, yalnızca onun bedeniyle değil, geçmişimle birlikte gömüldü toprağa. Geriye hiçbir şey kalmadı, ama benim içimde o yıkım bir ömre yayıldı.
Onunla birlikte, bana sarıldığı son an, söylediği son söz ve bir daha asla tamamlanamayacak bir konuşma da gömüldü. İçimde bir şey öyle derin ve sessiz koptu ki ne o çığlığı atabildim ne de kendimi duyabildim. O gidiş, yalnızca bir vedayla değil, içimde hâlâ titreyen bir boşlukla mühürlendi.
Reklam