Seçil Doğan
@secildogan
psikolog
lisans
tarsus
Tarsus
15 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
İbrahim Durmaz 
Geçmişin Parmak İzleri
Zaman, dikenli bir ip gibi boynuma dolanırken, ruhuma zehir akıtan bu mahkeme tiyatrosu bir idam sahnesinden farksızdı. Sessiz bir salonda, içimdeki tüm sesler boğuluyordu. Yargının maskeli oyuncuları arasında adaletin adını anmak bile suç gibiydi. Bu bilinmezlik, adeta üç perdelik bir trajediye dönüşmüş; ilk perde umutla, ikincisi korkuyla, sonuncusu ise inancımın mezar taşını dikercesine kapanıyordu. Evrenin bile sustuğu bu sahnede, ben sadece içimdeki çocukla baş başa kalmıştım…********
İbrahim Durmaz Geçmişin Parmak İzleri
Hayatı kaybetmekten daha acı bir şey var: Yaşamın anlamını kaybetmek. Ve ben, geçmişin yükü altında kamburlaşmış bir bellekle, o anlamı ellerimin arasından akıp giderken izliyordum. Ne tutunacak bir dal ne seslenecek bir isim... İçimde yankılanan tek şey, kaybolmuşluğun sessiz çığlığıydı.İbrahim Durmaz Geçmişin Parmak İzleri
Her sabah doğan güneşin bu karanlığa hiçbir etkisinin olmadığını biliyorum. Işık giriyor ama içimde hiçbir yeri aydınlatmıyor. Yine de ne yaşarsak yaşayalım bizi yarına taşıyacak kadar inatçı umutlar büyütüyoruz içimizde. Belki de insan, umutsuzluktan değil; umudu kaybettiği hâlde hâlâ umut etmeye çalışmaktan yoruluyor. İbrahim Durmazİbrahim Durmaz Geçmişin Parmak İzleri
Kafamın içinde o kadar çok şey hayal ediyorum ki, o kadar fazla şey var ki, onların bir şekilde ortaya çıkması gerekiyor. Düşünüyorum bazen, bu kadar düşünce, bu kadar hayal benim kafamın içinde dursa ve onları hiç kimseyle paylaşamasam! Ama ne yazacağım dört duvar arasında. Ayaklarım özgür olmadıktan sonra. Ufku göremedikten sonra…İbrahim Durmaz Geçmişin Parmak İzleri Geçmişin Parmak İzleri
Yaşam gerçekten sadece eylemlerden oluşsaydı, acılar da kolay anlatılırdı. Birkaç cümle yeterdi belki her şeyi anlatmaya. Ama kalp, kelimelerle konuşamaz ki.